ΕΚΤΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ των ΕΡΕΥΝΩΝ της ΑΕΕ (2017)

           Ο ιδρυτής της ΑΕΕ, Δ-ρ Άρης Ν. Πουλιανός, γεννήθηκε στον Εύδηλο Ικαρίας το 1924. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πολέμησε (1942-3) με τον Ε.Λ.Α.Σ εναντίον των ιταλικών στρατευμάτων που είχαν υπό κατοχή την Ικαρία και αργότερα (1948) με το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (Δ.Σ.Ε.) εναντίον των αγγλικών, αμερικανικών και εντολοδόχων τους παλατιανών. Η συμμετοχή του στις αντίστοιχες πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ αρχικά δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία σε προσωπικό επίπεδο, στη συνέχεια - ιδίως τα τελευταία χρόνια - σαν τη μαγική ράβδο της Κίρκης - προκάλεσε ποικίλες αρνητικές αντιδράσεις από πλευράς σχεδόν κάθε κομματικής απόκλισης, οι οποίες (αντιδράσεις) εκφράστηκαν με ανοίκειο τρόπο (ψεύδη, συκοφαντίες ή / και διαστρεβλώσεις), με βασικό όμως στόχο το επιστημονικό του έργο, τόσο εκ μέρους ντόπιων, όσο και κυρίως ξένων «ακαδημαϊκών» κύκλων (που επέλεξαν δηλ. να μην τιμήσουν την επιστημονική δεοντολογία). Τα έτη 1945-1948, σπούδασε βιολογία στη Ν.Υ., ενώ από το 1950 ανθρωπολογία στην τ. Σοβιετική Ένωση, όπου υπερασπίστηκε την αντίστοιχη διδακτορική του διατριβή τον Οκτ. του 1960.

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΕ

            Τρεις είναι οι χαρακτηριστικότεροι σταθμοί του επιστημονικού του έργου, που μπορούν να θεωρηθούν ως πανανθρώπινης προσφοράς: Α) Η ανεπανάληπτη «Προέλευση των Ελλήνων», με αναγωγές στην άνω παλαιολιθική εποχή (~25.000 χρόνων). Β) Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις του για τους "Αρχανθρώπους" στο Σπήλαιο Πετραλώνων της κατώτερης παλαιολιθικής (τουλάχιστον 700.000 ετών), μαζί με εκείνες για τους "κυνηγούς" ελεφάντων, οι οποίοι έζησαν πριν από 2,5-3 εκ. χρόνια στον Περδίκκα Πτολεμαΐδας, καθώς και Γ) Οι έρευνες για τα ευρήματα 4-17 εκατομμυρίων ετών, που σχετίζονται με τους προγόνους των Αρχανθρώπων, τους Όρθιους Ανθρώπους - sensu Α. Πολιανού - και τους "Ελλαδοπιθήκους". Περισσότερα και πιο αναλυτικά στοιχεία για τη βιογραφία του υπάρχουν επίσης στην ως άνω ιστοσελίδα της ΑΕΕ.

 

Η Προέλευση των Ελλήνων:

 

            Ήταν το θέμα της διδακτορικής του διατριβής, την οποία υπερασπίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το κύριο συμπέρασμα, το οποίο μάλιστα έγινε αποδεκτό από τη σοβιετική ακαδημία επιστημών, σχετίζεται με το αυτόχθονο των σύγχρονων κατοίκων της Ελλάδας. Αυτή η διατριβή απετέλεσε μια τεράστια ανατροπή στα επιστημονικά δεδομένα όσον αφορά τις θέσεις (βασικά) του Αυστριακού δημοσιογράφου, πολιτικού και καθηγητή Ιστορίας στο Μόναχο Γιάκομπ Φαλμεράγιερ (1790-1861), εξ αιτίας του οποίου ήταν προηγουμένως διεθνώς αναγνωρισμένο ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι αυτόχθονες, αλλά ένα κράμα σλαβικών, αλβανικών, τουρκικών και βυζαντινών πληθυσμών (κάτι που για ορισμένους ισχύει ακόμα μέχρι και τις μέρες μας). Το ότι η αυτόχθων καταγωγή των Ελλήνων γινόταν αποδεκτή στην "καρδιά" των σλαβικών χωρών, καθιστούσε αυτό το συμπέρασμα ακόμα πιο έγκυρο. Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι εξ Η.Π.Α. επιστήμονες επιβεβαίωναν τα συμπεράσματα περί του αυτόχθονου των Ελλήνων, όπως o διευθυντής του Ανθρωπολογικού Τμήματος του Ινστιτούτου Σμισθόνιαν (Smithsonian) Τζ. Λ. Έϊντζελ (Angel), στο American Journal of Physical Anthropology (Αμερικανικό Περιοδικό Φυσικής Ανθρωπολογίας, αρ. 22, τ. 5, 1964, σ. 343), ο οποίος σε βιβλιοκρισία της «Προέλευσης των Ελλήνων» έγραψε: «Ο Άρης Πουλιανός... σωστά αποφαίνεται ότι υπάρχει πλήρης γενετική συνέχεια των Ελλήνων από τους αρχαίους ως τους σύγχρονους χρόνους…». Κατ' αυτό τον τρόπο, οι εκτιμήσεις του καθηγητή Φαλμεράγιερ δεχόταν ένα ισχυρό πλήγμα ως μη πληρούσες τις δέουσες επιστημονικές προδιαγραφές στο σύγγραμμα τού 1830, το οποίο είχε δηλ. εκδοθεί πριν από δύο περίπου αιώνες.

            Δεκάδες εφημερίδων αναφέρθηκαν αρχές της 10ετίας του '60 στο θέμα, όπως μαρτυρεί εξάλλου η σχετική ιστοσελίδα. Π.χ. η ΑΥΓΗ της 6-1-1962 είχε γράψει: «Πάνω από 150 επιστήμονες του Παν/μίου και της Ακαδημίας της Μόσχας συμφώνησαν απόλυτα με τις επιστημονικές απόψεις του κ. Άρη Πουλιανού, υπογράμμισαν τη σοβαρότητα της εργασίας και χωρίς να τσιγκουνευτούν στις εκφράσεις τους μίλησαν με πολύ εγκωμιαστικά λόγια γι' αυτόν. Ενδεικτικά αναφέρονται επίσης τρεις τίτλοι προερχόμενοι από όλο το τότε πολιτικό φάσμα: Α) Το βραβείον Ιωάννου Κούμαρη (στον Άρη Πουλιανό) - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 3/4/1962. Β) Σχετικά με το βιβλίο "Η προέλευση των Ελλήνων" - ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ της 17/7/1962  και Γ) Η προέλευση των Ελλήνων. Εθνογενετική έρευνα - ΑΤΛΑΝΤΙΣ (Ν.Υ.) της 29/12/1962.

 

Σπήλαιο Πετραλώνων

 

            Σχεδόν ταυτόχρονα με την υπεράσπιση της διδακτορικής διατριβής τού Έλληνα πολιτικού πρόσφυγα - ανθρωπολόγου, στα έγκατα του Σπηλαίου Πετραλώνων Χαλκιδικής βρέθηκε τυχαία τον Σεπτέμβριο του 1960 ένα κρανίο «ανθρώπου» (με την έννοια ενός προηγούμενου εξελικτικού σταδίου). Το εύρημα εκτιμήθηκε πως ανήκε σε Νεαντρτάλ ηλικίας ~50.000 ετών, από δύο Έλληνες καθηγητές του ΑΠΘ (τους Π. Κόκκορο & Α. Κανέλλη, 1960), με τους οποίους περιέργως συμφώνησαν δύο διάσημοι επιστήμονες από τη Γερμανία (ο ανθρωπολόγος E. Breitinger, 1964  και ο παλαιοντολόγος OSickemberg, 1964 - πρβλ. επίσης σχετικά αναλυτική βιβλιογραφία). Ο Breitinger υπήρξε μάλιστα αξιωματικός των SS (που "υπηρέτησε" στην Πολωνία, αλλά και την Κρήτη). Ήταν επίσης επιστήθιος φίλος του Σπ. Μαρινάτου, ο οποίος διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων αμέσως μετά την επιβολή της χούντας, κι όπως όλα δείχνουν τώρα, ήδη από την εποχή της 7ετίας είχε δρομολογηθεί η δίωξη από αρχαιολογικής σκοπιάς του εκ Μόσχας αφιχθέντος διδάκτορα Έλληνα ανθρωπολόγου, όσον αφορά οιαδήποτε επιστημονική του προσπάθεια (σχετ. πρβλ. την αντίστοιχη "αλληλογραφία" από το ΑΡΧΕΙΟ της ΑΕΕ), με αποτέλεσμα την επίκληση στις χουντικές (αν όχι και ναζιστικές) καταβολές της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

            Η παλαιοανθρωπολογική ανακάλυψη των Πετραλώνωντο 1960 διέγειρε το επιστημονικό ενδιαφέρον του Άρη Πουλιανού, καθότι σε μεγάλο βαθμό συνδεόταν (έμμεσα) με το θέμα της διδακτορικής του διατριβής. Για τον ίδιο λόγο συνέγραψε ευθύς αμέσως ένα σχετικό άρθρο στο σοβιετικό περιοδικό Voprossi Antropologii (Ζητήματα Ανθρωπολογίας, 1960 τόμος 8, σελ. 162), ενώ το καθεαυτού γεγονός επέσπευσε τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα το 1965 (αφού πρώτα ολοκλήρωσε τις ανθρωπολογικές μελέτες που είχε αναλάβει για λογαριασμό του ανθρωπολογικού ινστιτούτου της Μόσχας αναφορικά με την καταγωγή των Βουλγάρων, αλλά κ.ά. Βαλκάνιων). Ο εν λόγω επαναπατρισμός έλαβε μάλιστα χώρα ύστερα από σχετική πρόσκληση της ελληνικής Κυβέρνησης, την οποία κόμισε στη Ρωσία ο αείμνηστος καθηγητής του Παν/μίου Αθηνών Χρ. Μαλτέζος και μέλος της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας (η οποία τελούσε τότε υπό την προεδρία του καθηγητή Ι. Κούμαρη).

          Άμα τω επαναπατρισμώ του στην Ελλάδα ελλείψει βοηθών στο πεδίο, εκτός από τη σύζυγό του, μύησε στη σπηλαιολογία επίσης το γιο του Νίκο (τους «φτηνότερους - ενν. απληρωτους - εργάτες» που διέθετε...). Ο γιος του μάλιστα λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας μπορούσε να εισέλθει τότε σε μικρούς σπηλαιώδεις θαλάμους, εκεί όπου δεν χωρούσαν να μπουν εύσωμοι ενήλικες σπηλαιολόγοι. Ένα παρόμοιο στιγμιότυπο αποθανατίστηκε σε μια αναμνηστική φωτογραφία της 29ης Ιανουαρίου 1967, η οποία τραβήχτηκε κοντά στο σπήλαιο Κοκκινοβούνι Αττικής, ~3 μήνες πριν την επιβολή της απριλιανής δικτατορίας. Υστερότερα (1968, 1969, 1971, 1975) εισήγαγε τον Νίκο στα μυστικά των ανθρωπολογικών ερευνών. Έτσι, 16/17 χρόνια αργότερα με απόφαση του ΔΣ της ΑΕΕ, ανέλαβε χρέη υποδιευθυντή των ανασκαφών στο σπήλαιο Πετραλώνων, καθώς και του παράπλευρου Ανθρωπολογικού Μουσείου.

            Το Μάιο του 1967 ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός απολύθηκε από το Υπ. Συντονισμού με υπογραφή του συνταγματάρχη Ν. Μακαρέζου, φυλακίστηκε στην Ασφάλεια επί της οδού Μπουμπουλίνας (όπου σήμερα συμπτωματικά βρίσκεται το Υπουργείο Πολιτισμού) και στη συνέχεια εξορίστηκε στη Γυάρο και Λέρο. Παρόλα αυτά και σε πείσμα των καιρών, εξασφαλίζοντας πάντως τη σύμφωνη γνώμη της ΕΣΕ, της Νομαρχίας Χαλκιδικής, καθώς επίσης των καθηγητών του ΑΠΘ, ο διάσημος μεν άνεργος δε ανθρωπολόγος συνέχισε το 1968 τις ανασκαφικές του έρευνες στο σπήλαιο Πετραλώνων, οι οποίες όμως διεκόπησαν με εντολή του προαναφερόμενου Σπ. Μαρινάτο εντός μηνός. Παρόλα αυτά, ο εξ Ικαρίας επιστήμων κατόρθωσε σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα να διαπιστώσει ότι ο Ευρωπαίος Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων είναι γηγενής, είχε αναπτύξει το δικό του Πετραλώνειο παλαιολιθικό πολιτισμό και η ηλικία του ξεπερνά τις 700.000 χρόνια. Αυτές οι αναθεωρήσεις δεν έγιναν ευπρόσδεκτες από τους τότε χουντικούς ή τους προσκείμενούς τους "επιστημονικούς" κύκλους και οι μελέτες απαγορεύτηκαν στο πρόσωπο του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, ο οποίος μπόρεσε να επανέλθει μόνο ύστερα από άδεια ανασκαφών που του χορηγήθηκε το 1974 από τον διάδοχο του Σπ. Μαρινάτου, εκλιπόντα Ν. Τσουκαντά (που τότε διατελούσε επίσης αντιπρόεδρος της ΑΕΕ). Χρόνια αργότερα κάποιοι κακοπροαίρετοι εντολοδόχοι κονδυλοφόροι έφτασαν στο σημείο να γράψουν πως ο Πουλιανός ήταν... χουντικός. Άμα κανείς τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία, καταφεύγει σε τέτοιου είδους πρακτορικής έμπνευσης και ταυτόχρονα ανθελληνικότατα ψεύδη.

            Οι επιτυχημένες ερευνητικές εργασίες της ΑΕΕ στο Σπήλαιο Πετραλώνων έχουν αποτυπωθεί στις εκθέσεις ανασκαφών που υπέβαλε κάθε χρόνο ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός προς το Υπουργείο Πολιτισμού, καθώς επίσης στο «απαγορευμένο» 45λεπτο ντοκιμαντέρ που είχε γυρίσει το 1977 η αείμνηστη σκηνοθέτιδα Λίλα Κουρκουλάκου (ταινία που μόνο πρόσφατα - 8/10/2017 - αναρτήθηκε, μετά από 40 ολόκληρα χρόνια, στο https://www.youtube.com/watch?time_continue=1920&v=5Arw5Lbiurg). Το 1977 η ΑΕΕ συμμετείχε ως ιδρυτικό μέλος με 5μελή αντιπροσωπεία στο 1ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Ανθρωπολογίας στο Ζάγγκρεμπ της τ. Γιουγκοσλαβίας, καθώς και στις εργασίες του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Σπηλαιολογίας στο Σέφιλντ της Αγγλίας με ανακοίνωση για το σπήλαιο Πετραλώνων. Πρβλ. Poulianos N. A. (1977) - New data on the stratigraphy of Petralona Cave. Proceedings of the 7th Int. Spel. Congress. Sheffield: 366-367. Σταχυολογούνται εξάλλου εδώ ορισμένες δημοσιεύσεις του ίδιου έτους σε διεθνή έντυπα: NEW  YORK  TIMES - Cave in Northern Greece  is  yielding evidence of early human life, CHRISTIAN SCIENCE MONITOR - Early Greeks: 700,000 B.C.? GUARDIAN - Greek skull belonged to earliest European. DONNERSTAG - Alter als der Heidelberg-Mensch, LA REPUBBLICA - Ecco l' uomo di Petralona, HERALD TRIBUNE INTERNATIONΑΤΟNΑL - The oldest known European: Greece's Petralona Man.

           Μέσα στο παραπάνω κλίμα, ο προϊστάμενος της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (ΕΠΣ) κ. Π. Θέμελης, 10-9-1980 είχε συντάξει ένα 7σέλιδο εγκωμιαστικό για την ΑΕΕ υπόμνημα προς τον Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων (που τότε ήταν ο αείμνηστος Ν. Γιαλούρης) καταλήγοντας: Σε πρώτη φάση απαιτείται τουλάχιστον η πρόσληψη γραμματέως δακτυλογράφου (εντός της ΕΠΣ) και δύο έκτακτων αρχαιολόγων, που επιθυμούν να ειδικευθούν στις έρευνες σπηλαίων. Θα μπορούσαν μάλιστα να αποσταλούν αμέσως στα Πετράλωνα, ώστε να εργαστούν κοντά στους ανασκαφείς εκεί, αποκτώντας πολύτιμη πείρα και ενημερώνοντας συγχρόνως την Υπηρεσία για οτιδήποτε προκύπτει. Εν συνεχεία, μετά από δύο περίπου εβδομάδες, 27-9-1980, ο Ν. Γιαλούρης με εκτενές υπηρεσιακό σημείωμα είχε (μεταξύ άλλων) εισηγηθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ): να επιχορηγείται η ΑΕΕ με ένα ποσό κάθε χρόνο, που θα είναι ίσο με τα καθαρά κέρδη από την εκμετάλλευση του Σπηλαίου-Μουσείου. Ακολούθως, με ιδιόχειρο σημείωμα της 19-5-1982 ο κ. Θέμελης πρότεινε: Να ανατεθεί στον ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό υπό την ιδιότητά του ως προέδρου της Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος η διεύθυνση των ερευνών στο σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής και του Μουσείου Πετραλώνων, κάτω από την εποπτεία της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας.

         Ένα άλλο σημαντικότατο γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα εκείνη τη χρονιά ήταν επίσης η πραγματοποίηση υπό την προεδρία του Δ-ρα Άρη Πουλιανού του 3ου Πανευρωπαϊκού και 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ανθρωπολογίας, στην αίθουσα διαλέξεων του Ανθρωπολογικού Μουσείου Πετραλώνων 25-30 Σεπτεμβρίου 1982. Οι συμμετέχοντες στα Συνέδρια έλαβαν μια απόφαση (: ψήφισμα - resolution) υπέρ των επιστημονικών απόψεων του Δ-ρα Άρη Πουλιανού. Είχε μάλιστα προηγηθεί 9-9-1982 μια συγχαρητήρια επιστολή εκ μέρους του νεοεκλεγέντος τότε πρωθυπουργού της χώρας Ανδρέα Παπανδρέου (με υπογραφή του διπλωματικού συμβούλου Γ. Μαχαιρίτσα). Ανάμεσα στους ομιλητές αμφοτέρων των συνεδρίων (πρβλ. "Ανθρωπος" τ. 9 & 10, σελ. 94 & 509, όπως επίσης και σχετ. φωτογραφία) ήταν και ο νυν προϊστάμενος της ΕΠΣ (μέλος επίσης της ΑΕΕ), αρχαιολόγος κ. Α. Ντάρλας, που μετεκπαιδεύτηκε κοντά στον καθηγητή Ανρύ ντε Λαμλέ - Διευθυντή του Ανθρωπολογικού Μουσείου των Παρισίων, ο οποίος επίσης συμμετείχε στις εργασίες του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου και ανέλαβε να διδάξει το νεαρό τότε Έλληνα αρχαιολόγο, ύστερα από εισήγηση (δηλ. παράκληση) και συστατική επιστολή του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, που όμως κατά το ρητό ουδείς αχαριστότερος... μετατράπηκε άμα τη αναλύψει των "καθηκόντων" του σε σφοδρό αντίπαλο, μετερχόμενος ακόμα και μηνύσεων, εναντίον του ευεργέτη του, το πιθανότερο για να αποδείξει σ' αυτούς που τον διόρισαν ότι είναι "άξιος της θέσης" του και πως δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα.

Υπ. Αριθμ. 16 ΠΡΑΞΗ του ΚΑΣ της 1-11-1982

          Τα ανωτέρω όμως, παρά το ψήφισμα δηλ. του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ανθρωπολογίας, καθώς και της προαναφερμένης πρωθυπουργικής επιστολής, πιθανόν κι επειδή κάτι ανάλογο ήταν ήδη πολιτικά δρομολογημένο, ήτοι να αναλάβουν το χώρο άνθρωποι του απόλυτου ελέγχου εκ μέρους τού τότε μεσουρανούντος "σοσιαλιστικού" πολιτικού κόμματος, δεν εμπόδισαν το ΚΑΣ ένα μήνα μετά το Πανευρωπαϊκό Συνέδριο να εκδώσει την υπ. αρ. 16 / 1-11-1982 πράξη του, κατά την οποία γνωμοδότησε υπέρ της κήρυξης του Σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου, διότι κατά τις ανασκαφές που έγιναν ανευρέθησαν σ’ αυτό αντικείμενα (κρανίο ανθρώπου, υπολείμματα πυρών κλπ) που μαρτυρούν ότι αποτελούσε κατοικία ανθρώπινων υπάρξεων και συνεπώς πολιτισμού άλλης αρχαιότερης εποχής. Ακολούθως, 30-5-1983 εκδόθηκε η παρεπόμενη υπουργική απόφαση της Μ. Μερκούρη κηρύσσοντας το Σπήλαιο Πετραλώνων ως αρχαιολογικό χώρο (!!!)... Δηλ. στην προ-Ανδρέα εποχή άραγε τί ήταν; Εξάλλου, με βάση τις προηγηθείσες ανθρωπολογικές δημοσιεύσεις και τις ανακαλύψεις του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, το ΚΑΣ γνωμοδότησε την κήρυξη του Σπήλαιο Πετραλώνων, με απώτερο όμως όπως αποδείχθηκε στόχο όχι να προστατευθεί καλύτερα ο χώρος, αλλά για να διώξει από εκεί η Αρχαιολογική Υπηρεσία τον ανασκαφέα και να οικειοποιηθεί ως «μεσάζων» τις μελέτες και τα ευρήματά του, προκειμένου να αποστείλει ως "αντικαταστάτη" κάποιον "ημέτερο".

.         Μια παρόμοιας υφής "σατανική" στρατηγική πιθανότατα εδράζεται στο ότι τα στελέχη της ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας θεωρούν εαυτόν ως υπέρτατο νόμιμο αντιπρόσωπο επί της Γης «πάντων των τε ορατών και αοράτων». Ενδεχομένως θεωρούσαν επίσης πως ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός (όπως "παραδόξως" - στην καλύτερη δηλ. περίπτωση - επέμεναν κάποιοι καθηγητές των ελληνικών Πανεπιστημίων) είχε λαθέψει στα συμπεράσματά του και συνεπώς είχαν τάχα «χρέος» έναντι... της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας να τον απομακρύνουν από τις έρευνές του στο Σπήλαιο Πετραλώνων. Αξιοπερίεργο επίσης είναι πως ουδείς από το 1983 και μετά μπήκε ποτέ στον κόπο να διερευνηθεί η πιθανότητα ο Πουλιανός να είχε δίκιο. Αυτό εξάλλου υποδηλώνει η προσχεδιασμένη πορεία που ακολούθησαν τα στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας τις τελευταίες 10ετίες, της υφαρπαγής δηλ. και της ληστείας της πνευματικής του περιουσίας, όσο και γενικότερα της ΑΕΕ.

          Προτού παρατεθούν ορισμένα αντίστοιχα παραδείγματα, δέον είναι όπως εξεταστεί η σύνθεση των συμμετεχόντων και το σκεπτικό τής ως άνω πράξης 16 του ΚΑΣ, ενώπιον των μελών του οποίου δεν κλήθηκε ούτε καν να μιλήσει ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός (αλλ’ ούτε βεβαίως και κανένας άλλος παλαιοανθρωπολόγος... έστω για τα μάτια του κόσμου). Παρόντες ήσαν μόνο αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες-μηχανικοί και συντηρητές. Η κήρυξη πάντως του Σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου άνοιγε το δρόμο της απομάκρυνσης Πουλιανού από το έργο του, καθώς και της ανάθεσης την εποχή εκείνη της παραπέρα αξιοποίησης... σε μια επιτροπή, η οποία επιχορηγήθηκε το 1990 με 120 εκ. δραχμές, δίχως να παράξει κανένα έργο, σύμφωνα με πόρισμα-καταπέλτη ΕΔΕ του κ. Α. Κεραμίδα το 1997, που παρά τις φοβερές διαπιστώσεις σκανδάλων οικονομικής φύσεως, η υπόθεση "κουκουλώθηκε" δεόντως από τους τότε κρατούντες και προφανώς δεν αποδόθηκαν ευθύνες.

         Όταν αρχαιολόγοι και αρχιτέκτονες γνωμοδοτούσαν για ένα κρανίο ενώ δεν ήταν ειδικοί, πως ήταν τάχα ανθρώπινο, κάτι που επιστημονικά δεν ευσταθεί, διότι είναι σαφώς προηγούμενου εξελικτικού σταδίου σε σχέση με των σύγχρονων ανθρώπων, ο οποίος ανήκει μόνο στο ίδιο γένος, όπως π.χ. και ο "Homo habilis". Βέβαια οι καθεστωτικοί - εάν έτσι τους εξυπηρετεί - είναι ικανοί να γνωμοδοτήσουν μέσω κάποιου αρχαιολογικού συμβουλίου ότι τα απολιθώματα ακόμα και των "Αυστραλοπιθήκων" μαζί με τα παλαιολιθικά τους εργαλεία είναι αρχαιολογικά και όχι παλαιοανθρωπολογικά ευρήματα... αλλά τέλος πάντων, τόσα ξέρουν τόσα λένε. Εντωμεταξύ, η ύπαρξη ιχνών φωτιάς αμφισβητήθηκε πρόσφατα δις από στελέχη του ΥΠΠΟΑ (βλ. επίσης κατωτέρω). Τι απέμεινε λοιπόν από την αντίστοιχη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, μήπως άραγε το κλπ; Εάν πάλι δεν έχει μείνει τίποτα που να υποστηρίζει την αρχαιολογική άποψη, τότε τίθεται σε αμφισβήτηση (σαν προσχηματική, όπως υποστηρίζει η ΑΕΕ) η κήρυξη του σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου.

          Εισηγητής στη συνεδρία 16 / 1-11-1982 του ΚΑΣ ήταν ο προαναφερμένος προϊστάμενος της ΕΠΣ κ. Π. Θέμελης, ο οποίος μετέπειτα έγινε καθηγητής αρχαιολογίας στο Παν/μιο Κρήτης, αναλαμβάνοντας επίσης τις  έρευνες στην ελληνιστική Μεσσήνη. Πιθανόν ο κ. Θέμελης δεν είχε αντιληφθεί τι ακριβώς συνέβαινε, ειδάλλως απλά υπέκυψε σε πιέσεις. Αργότερα και υπό το βάρος των διατάξεων του αρχαιολογικού νόμου, εξέδωσε 13-8-1984 προς τον Νίκο Α. Πουλιανό την τελευταία άδεια μελέτης του υλικού ανασκαφών του Μουσείου Πετραλώνων. Δυστυχώς όμως ούτε αυτής της άδειας έγινε κατορθωτή η εφαρμογή, καθότι οι αντίπαλοι της ΑΕΕ, ως επί το πλείστον διορισμένοι, δυστυχώς άνευ οιωνδήποτε προσόντων, υπάλληλοι της ΥΑ ΕΟΤ, που επονομάζονταν και «πρασινοφρουροί», έφτασαν στο σημείο να βάλουν δικά τους λουκέτα στα εργαστήρια του Μουσείου, προκειμένου να εμποδιστεί ακόμα και με αυτό τον τρόπο η περαίωση της εκδοθείσας άδειας μελέτης. Πρβλ. εξάλλου την από 28-8-1984 χειρόγραφη σχετική διαμαρτυρία εκ μέρους του προέδρου της ΑΕΕ, Δ-ρα Άρη Πουλιανού. Περιττό είναι μάλλον να επαναληφθεί το ότι ούτε και τότε εφαρμόστηκε ο νόμος.

           Ύστερα από τις ανωτέρω μεθοδεύσεις του ΥΠΠΟ-ΚΑΣτο 1982, ο ΕΟΤ τον αμέσως επόμενο χρόνο (το 1983) καταγγέλλει μονομερώς τη σύμβαση, μάλιστα χωρίς καμμία αιτιολογία... Για να συγκαλυφτεί η αντίστοιχη «αβλεψία», λίγες μέρες μόνο αργότερα ο ΕΟΤ «απεφάσιζε» (αναρμοδίως) την ανάθεση της έρευνας στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, η ίδια Υπηρεσία που ίσα-ίσα 6 μήνες πριν είχε εισηγηθεί να σταλεί στο Σπήλαιο Πετραλώνων προσωπικό της, ώστε να εκπαιδευτεί κοντά στον Άρη Πουλιανό για να αποκτήσει πολύτιμη πείρα στις παλαιοανθρωπολογικές ανασκαφές. Έτσι, όμως, εμφανιζόταν ο ΕΟΤ αφενός να "αποφασίζει" περί θεμάτων αρμοδιοτήτων του ΥΠΠΟ κι αφετέρου παρουσιαζόταν σαν να μη γνώριζε ποία ήταν η άποψη  της αρμόδιας αρχαιολογικής Υπηρεσίας, παρόλο που στο ΔΣ του ΕΟΤ συμμετέχει υποχρεωτικά από το Νόμο ο Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων (που τότε ήταν ο κ. Γ. Τζεδάκις). Επειδή όμως κατ’ αυτό τον τρόπο γινόταν ηλίου φαεινότερη η μεθόδευση και η παρανομία της «εξωπέταξης» της ΑΕΕ, ο ΕΟΤ σοφίστηκε ένα πρόσχημα νομιμοποίησης των ενεργειών του: Μήνυση εναντίον του Πουλιανού για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες (πρβλ. "Ελεύθερη Γνώμη" της 22-9-1983 με τίτλο: Ο "πατέρας" του Αρχανθρώπου στο σκαμνί). Οι κατηγορίες είχαν βασιστεί τότε, όπως εξάλλου και πολύ πιο πρόσφατα, σε παρόμοιας έμπνευσης ψευδομαρτυρίες. Προφανές είναι βέβαια πως η κοινή γνώμη είχε επηρεαστεί, αλλά όμως ούτε και τότε ο ΕΟΤ παρέδωσε το σπήλαιο στο ΥΠΠΟ, παρά αντίθετα "οχυρώθηκε" πίσω από μια Υπηρεσία Αυτεπιστασίας (ΥΑ / Πετραλώνων), η οποία διηύθυνε το χώρο καθ’ όλα τα έτη 1984-1997.

          Το τι τέρατα και σημεία συντελέστηκαν από τους τότε «υπαλλήλους» του ΕΟΤ δεν περιγράφονται εύκολα. Λαθρανασκαφές, απολύσεις φιλότιμων υπαλλήλων (μεταξύ των οποίων και ο Χρ. Σαρηγιαννίδης - ο οποίος βρήκε το κρανίο του Αρχανθρώπου), κλοπές ευρημάτων κι ημερολογίων, καθώς και η μετατροπή ενός κτιρίου που η ΑΕΕ προόριζε ως βιβλιοθήκη… σε κοιτώνες ή ενός άλλου κτιρίου που προοριζόταν για εργαστήριο… σε χοιροστάσιο. Στα παραπάνω μπορούν να συνοψιστούν τα σημαντικότερα «κατορθώματα» των ανθρώπων του ΕΟΤ (οι οποίοι από το 1997/8 "όλως τυχαία" προσλήφθηκαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ως αρχαιοφύλακες). Προφανώς άπασες οι ανωτέρω "δραστηριότητες" τελούσαν τη "αγνοία" τόσο του ΕΟΤ, όσο και του ΥΠΠΟ, παρόλο που η ΑΕΕ 10-6-1998, και ξανά 1-4-2002, είχε καταγγείλει με φωτογραφίες τα αντίστοιχα συμβάντα. Μονάχα το 2003 διατάχθηκε τελικά ΕΔΕ, το πόρισμα της οποίας επιβεβαίωνε 12-3-2003, πέρα από κάθε αμφιβολία, την ύπαρξη χοιροστασίου κατά τα έτη της διαβόητης Υπηρεσίας Αυτεπιστασίας.

          Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί εξάλλου πως η όλη αντιπαράθεση έλαβε ασυνήθιστα έντονες διαστάσεις όπως μαρτυρούν και τα δημοσιεύματα του Τύπου εκείνης της εποχής ακόμα και στο εξωτερικό (πρβλ. Leberation, 8-8-1984).

          Όσον αφορά την ανωτέρω μήνυση του ΕΟΤ εναντίον του Πουλιανού για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες, αυτή με απαλλακτικό βούλευμα τέθηκε το 1985/6 στο αρχείο ανακηρύσσοντάς τον αθώο, αλλά η ζημιά της άδικης δυσφήμησης εκ μέρους του «ελληνικού κράτους» είχε γίνει. Παρόλα αυτά δεν ασκήθηκε καμμία αγωγή, γιατί το ζητούμενο ήταν (και παραμένει) η συνέχιση των επιτυχών ερευνών και όχι η οικονομική αποζημίωση της αδικηθείσας ΑΕΕ.

           Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 1986 ο Νίκος Α. Πουλιανός προσλήφθηκε στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, η οποία είχε δημιουργηθεί από τον πρόεδρο της ΑΕΕ, καταλαμβάνοντας τη μόνη οργανική θέση παλαιοανθρωπολόγου στο ΥΠΠΟΑ. Όμως, καθότι ήδη έκτοτε προσπάθησε με διάφορες αναφορές να αναβαθμίσει την (αν όχι και σκόπιμα) υποβαθμισμένη παλαιοανθρωπολογία εντός του ΥΠΠΟ, το 1994 υπέστη μια αψυχολόγητη εκ μέρους της ιεραρχίας μετάταξη από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας στην Εφορεία Εναλίων (ενν. Υποβρυχίων) Αρχαιοτήτων, και πάλι παράνομα, όπως αποφάνθηκε με την 969 / 17-5-1995 απόφασή του το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Ως αποτέλεσμα αυτής της δικαστικής απόφασης μπορεί να θεωρηθεί η έκδοση της από 3-7-1995 υπουργικής ανάκλησης της εν λόγω παράνομης απόσπασης. Εντωμεταξύ, προκειμένου το όλο ζήτημα να εξεταστεί πριν την εκδίκαση τόσο από διοικητική, όσο και από επιστημονική σκοπιά, ο Δ-ρ Ν. Α. Πουλιανός επεσήμανε 29-9-1994 με 30σέλιδο υπόμνημα προς την αρχαιολογική ιεραρχία την ανάγκη εκσυγχρονισμού της παλαιοανθρωπολογίας στο ΥΠΠΟ. Όμως οι αντίστοιχες προτάσεις δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψη, κρίνοντας από το ότι ουδέποτε μέχρι και σήμερα έγινε οιαδήποτε αντίστοιχη επίσημη τοποθέτηση επί των επιστημονικά διατυπωμένων απόψεων.

            Το 1997 σε ανάλογα συμπεράσματα μετά του ως άνω 30σέλιδου υπομνήματος, αλλά χρησιμοποιώντας πολύ πιο σκληρή γλώσσα, κατέληξε όπως προαναφέρθηκε με πόρισμα ΕΔΕ ο μηχανικός διευθυντής του ΥΠΠΟ κ. Ανδρέας Κεραμίδας. Σχετικά, αρκεί να παρατεθούν τα σημαντικότερα από τα αντίστοιχα συμπεράσματα:

 

Ανερυθρίαστη παραδοχή για παράνομη νομοθεσία εκ μέρους του τ. Υπουργού κ. Ε. Βενιζέλου αναφορικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων, ο οποίος καταφέρθηκε επίσης ονομαστικά εναντίον... Δικαστών

           Τον Απρίλιο του 2005 από το Δήμο Ν. Τρίγλιας οργανώθηκε μια ημερίδα, όπου και πάλι (όπως νωρίτερα ενώπιον επίσης του ΚΑΣ το 1982) δεν προσκλήθηκε να πει έστω τη γνώμη του ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός. Ο αποκλεισμός και ως εκ τούτου η απαγόρευση έκφρασης του ανασκαφέα χαρακτηρίζει ανέκαθεν τους καθ' έξη και υποτροπή αντιπάλους των επιστημονικών του θέσεων.

           Σ' αυτή την ημερίδα ο τ. Υπουργός παραδέχθηκε ότι φρόντισε ν' αλλάξει το Νόμο για να αποβληθεί από το σπήλαιο ο Πουλιανός λέγοντας: Την προσπάθεια αυτή (κατά της ΑΕΕ) μετά από σωρεία αρνητικών δικαστικών αποφάσεων που ολοκληρώθηκαν το 1997 την ανέλαβα εγώ, ψηφίζοντας νόμους ομόφωνα από τη βουλή, το 1997 και το 2001, χωρίς όμως αποτέλεσμα γιατί η σύμβαση (του 1981) έχει θωρακίσει τον κ. Πουλιανό με επιχειρήματα που κατά τη γνώμη μου κατά τρόπο αδικαιολόγητο επιστημονικά χρησιμοποιούν αυτές οι δικαστικές αποφάσεις, κατ’ εξοχήν οι δικαστικές αποφάσεις του Ε΄ τμήματος του ΣτΕ, υπό την προεδρία άλλοτε του κ. Μ. Δεκλερή κι άλλοτε της κ. Ι. Μαρρή, οι οποίες ουσιαστικά δικαιώνουν πάντα τις απόψεις του κ. Πουλιανού.

Ανήθικη προτροπή εκ μέρους του τ. Υπουργού Πολιτισμού κ. Βενιζέλου σε αλλότριους φορείς για υφαρπαγή της πνευματικής ιδιοκτησίας του Πουλιανού

           Στην ίδια ως άνω ημερίδα ο τ. Υπούργος Πολιτισμού προέτρεψε (!) τους ανταγωνιστές Πουλιανού να υφαρπάξουν την πνευματική του περιουσία με τα εξής λόγια: Κι εφόσον τώρα έχουμε και Εφορεία εδώ και πρόθυμο ερευνητικό δυναμικό από το Παν/μιο Θεσσαλονίκης, βλέπω και το Παν/μιο Θράκης που μπορεί να αναλάβει την άσκηση του έργου αυτού, τους οποίους να διαφυλάξ’ δημόσια δύναμη να πάνε να ασκήσουν το αρχαιολογικό έργο.

Απερίφραστη άρνηση εκ μέρους του τ. Υπουργού Πολιτισμού για αδειοδότηση των ανασκαφών της ΑΕΕ

     Στην προαναφερμένη ημερίδα ο τ. Υπουργός είπε: Όπως φυσικά και το ΥΠ.ΠΟ. αρνείται την παροχή άδειας για τη συνέχιση του ερευνητικού ανασκαφικού παλαιοανθρωπολογικού έργου. Πράγματι ακόμα και τότε που δεν ήταν πλέον Υπουργός, το ΥΠΠΟ αρνιόταν την παραχώρηση άδειας, ενώ η ίδια άρνηση συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, μάλλον επειδή οι άνθρωποι που διορίστηκαν επί των ημερών του κ. Βενιζέλου διαχειρίζονται ακόμα και σήμερα παρόμοια ζητήματα, υπακούοντας ενδεχομένως σε ανάλογα κελεύσματα.

Προσπάθεια αναβίωσης εκ μέρους του τ. Υπουργού ουκ ολίγων μεσαιωνικών πρακτικών

           Στην ίδια παραπάνω ημερίδα ο τ. Υπούργος ανέφερε: Και να πάνε όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες να ασκήσουν ασφυκτικό έλεγχο στη λειτουργία του σπηλαίου από τον κ. Πουλιανό. Σημ: Την προτροπή για ασφυκτικό έλεγχο οι "αρμόδιες υπηρεσίες" με τα κομματοκρατούμενα όργανα την εξέλαβαν ως εντολή για κατά συρροή επιδρομές. Ως απόδειξη ανάλογων ενεργειών μπορούν να αναφερθούν 9 κατ' εξακολούθηση παράνομες, όπως αποδείχτηκε, παραπομπές της ΑΕΕ εκ μέρους της Νομαρχίας για "αγορανομικό" έλεγχο όσον αφορά μόνο (ίσα-ίσα) το κυλικείο του σπηλαίου... Άφθονα ποσά και κόποι αναλώθηκαν για να αντιμετωπιστούν αυτές οι επιθέσεις, οι οποίες εξυψώνουν βεβαίως ακόμα περισσότερο το υπεράνθρωπο έργο της ΑΕΕ, από την άλλη όμως οι αντίπαλοι "πέτυχαν" κατά κάποιο τρόπο του στόχου τους, να επιβραδύνουν τις ανακαλύψεις της. Εκείνο όμως που διαφεύγει από το σκεπτικό αυτών των δύσμοιρων αντιπάλων είναι ότι ακόμα και η απόκρουση ανάλογων επιθέσεων φέρει τελικά επίσης ικανοποίηση, μια και κάθε μέσον που υπάρχει ούτως ή άλλως πρέπει να διατίθεται για την υπεράσπιση της επιστήμης.

Οι απαράδεκτες "ανθρωπολογικές γνώσεις" του τ. Υπουργού & συνταγματολόγου καθηγητή στο ΑΠΘ

           Στην ίδια ανωτέρω ημερίδα ο τ. Υπουργός αποτόλμησε να πει: Και είμαι βέβαιος ότι και η επιστημονική κοινότητα που θα μιλήσει μετά, θα δείξει τι σημαίνει επιστημονική συγκρότηση, επιστημονική σοβαρότητα, επιστημονική μέθοδος, σε σχέση μ’ αυτά που επί χρόνια τώρα διακινούνται ως δήθεν επιστημονικές απόψεις. Σχετ. ερωτήσεις και παρατηρήσεις: Άραγε πού βρήκε ο πολιτικός κ. Βενιζέλος το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τέτοια λόγια (άκου - διακινούνται!); Μήπως απέκτησε σε κάποια κέντρα (π.χ. σπουδών) ανθρωπολογικές επίσης γνώσεις; Αυτή του η "άποψη" αφορά και την "Προέλευση των Ελλήνων"; (πρβλ. επίσης σχολιασμούς στη "νομικοτραγική του επίθεση").

 

Οι καταγγελίες της ΑΕΕ επαίσχυντα ανατίθενται προς απάντηση στους... καταγγελλόμενους (ενδεικτικά, ορισμένα περιστατικά):

          Α) Αναφορικά με τις καταστροφικές παρεμβάσεις που έχει υποστεί το κρανίο του Αρχανθρώπου των Πετραλώνων, αρχικά 31-10-1985 / 457 η ΑΕΕ προέβη σε σχετική έγγραφη αναφορά, η οποία τότε δεν διερευνήθηκε λόγω... "ανωτέρας βίας". Έτσι, η ΑΕΕ επανήλθε 16-9-2005 / 1245, προτείνοντας μάλιστα να ληφθούν άμεσα συγκεκριμένα μέτρα προστασίας τού απολιθώματος (φωτογραφική τεκμηρίωση, βιντεοσκόπηση κλπ), προτάσεις που όμως και πάλι απέβησαν εις μάτην (καθότι ξανά παράνομα δεν δόθηκε καμμία συγκεκριμένη αντίστοιχα απάντηση). Του ζητήματος συνεχίζει να ενημερώνεται από την ΑΕΕ το ελληνικό κράτος (27-10-2005, 31-12-2007, 28-1-2008, 12-3-2009 ή 19-7-2010), ενώ παραπέρα σχετική πληροφόρηση γίνεται εκ μέρους επίσης της Ευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης (σε συνέχεια αποφάσεων τόσο του 1984 στη Φλωρεντία, όσο και του 2010 στο Πόζναν της Πολωνίας), οι οποίες (αποφάσεις;) συνοψίστηκαν με επιστολή 5-9-2012 προς το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο δήθεν "απάντησε" 31-10-2013 (παραδόξως όμως πως, σε επιστολή της Παγκόσμιας Ένωσης Σπηλαιολογίας - IUS) της 13-8-2013, με μια "ως εκ του θαύματος" εκ νέου παραπομπή στους καταγγελλόμενους. Εν ολίγοις, ένας ανθρωπολόγος εξ ΗΠΑ, ένας εξ Αγγλίας, ένας εκ Γερμανίας και οι δύο Πουλιανοί από την Ελλάδα, διαπιστώνουν τεράστιες φθορές που έγιναν επί του κρανίου του Αρχανθρώπου στα χέρια καθηγητών του ΑΠΘ. Σε συνέχεια όμως των ανωτέρω, η Αρχαιολογική Υπηρεσία 15-1-2008 και υστερότερα 31-10-2013 δήθεν "απάντησε": Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε διεξοδική επιθεώρηση του κρανίου από ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από καθηγητές του Πανεπιστημίου (εν προκειμένω του καταγγελλόμενου ΑΠΘ) και τον Διευθυντή της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας της Βόρειας Ελλάδας (τον κ. Α. Ντάρλα). Με τον έλεγχο αυτό διαπιστώθηκε ότι το κρανίο βρίσκεται σε άριστη (λέμε τώρα) κατάσταση και προστατεύεται με ασφάλεια στο Μουσείο Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί αφενός ότι στην ομάδα των "εμπειρογνωμόνων" δεν συμπεριλήφθηκε κανένας ανθρωπολόγος, ενώ ο κ. Ντάρλας όντας αρχαιολόγος προφανώς αδυνατεί να διαπιστώσει κατά πόσο έγιναν και ποίες ζημιές στο κρανίο. Αφετέρου, και πάλι δεν ρωτήθηκε σχετικά, ενώ προφανώς θα έπρεπε, ο μόνος παλαιοανθρωπολόγος που υπηρετεί στο ΥΠΠΟΑ, Δ-ρ Νίκος Πουλιανός, είς εκ των 5 καταγγελλόντων. Έτσι, είτε οι ειδικοί επιστήμονες ανησυχούσαν χωρίς λόγο, είτε από πλευράς καθηγητών ΑΠΘ και Αρχαιολογικής Υπηρεσίας επιχειρήθηκε μια άνευ προηγουμένου εξαπάτηση των πάντων: σχεδόν όλου δηλ. του υπουργικού συμβουλίου (Υπουργών Πολιτισμού, Τουρισμού, Παιδείας, Δικαιοσύνης κ.ά.), αλλά το χειρότερο της Διεθνούς Σπηλαιολογικής Ενώσεως, η οποία προφανώς αδυνατούσε να διανοηθεί ότι η εν Ελλάδι Αρχαιολογική Υπηρεσία μπορούσε ακόμα και να ψεύδεται ασύστολα ενώπιό της ...

         Β) Διαδικτυακά "επίσημες" διαστρεβλώσεις: Με το 1942 / 7-7-2916 έγγραφο η ΑΕΕ διαμαρτυρήθηκε για το ότι η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (ΕΠΣ) στην επίσημη ιστοσελίδα της σχετικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων διαστρεβλώνει ακόμα και τη βιβλιογραφική αντίστοιχα πραγματικότητα. Και πάλι η Γενική Δ/νση Αρχαιοτήτων ανέθεσε το χειρισμό του ανωτέρω εγγράφου στην καταγγελλόμενη ΕΠΣ, η οποία δήθεν "απάντησε" 3-8-2016, ενώ εντός ολίγων ημερών εξαπέλυσε 12-8-2016 μια εκδικητική επίθεση, με κλήση σε απολογία του μόνου της παλαιοανθρωπολόγου Δ-ρα Ν. Α. Πουλιανού. Είναι γνωστό πως η Αρχαιολογική Υπηρεσία είναι ένα εν διαπλοκή εξαρτώμενο κράτος εν κράτει (πρβλ. π.χ. Ελευθεροτυπία του 1980 ή Iefimerida του 2017), όμως ανεξαρτήτως τούτου το σημαντικότερο ερώτημα που ανακύπτει για το ζήτημα είναι κατά πόσο η Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και οι διάφοροι συναρμόδιοι (συμ)φορείς του ΥΠΠΟΑ δεν έχουν μέχρι σήμερα ούτε καν αντιληφθεί ότι το ανωτέρω (3-8-2016) έγγραφο της ΕΠΣ αποτελεί κλασσική περίπτωση υπεκφυγής απάντησης, αν όχι και στοχευμένης συγκάλυψης πλείστων όσων παρανομιών; Έτσι, με αφορμή αυτή τη διαστρέβλωση, τέθηκε εξάλλου στη συνέχεια το ερώτημα: Μήπως άραγε η Αρχαιολογική Υπηρεσία δρα ανθελληνικά (οπότε κατά συνέπεια επίσης κι αντιευρωπαϊκά); Η συνέχεια επί της οθόνης...

         Γ) Στην εφημερίδα «Χρόνος» της Κομοτηνής δημοσιεύθηκαν αναφορικά με το σπήλαιο Πετραλώνων διάφορα άρθρα με τίτλο: Τα χάλια και οι αυθαιρεσίες στο επικίνδυνο πια Σπήλαιο Πετραλώνων. Τα τελευταία δύο εξ αυτών κυκλοφόρησαν 17-8 και 24-8 του 2016 (μέρος Γ' και Δ' αντίστοιχα, πρβλ. επίσης Αρχείο 2017), παραθέτοντας επιστολές επισκεπτών αναφορικά με τα ίχνη φωτιάς που έχει ανακαλύψει εκεί ο Δ-ρ Α. Πουλιανός. Οι επιστολές αυτές έκαναν λόγο για "ξεναγήσεις" όπου αναφερόταν ότι τα ίχνη φωτιάς οφείλονται σε επενέργεια κεραυνών ή / και απλά σε σκούρα χώματα, με ρητές νύξεις περί (δήθεν) εσφαλμένου των σχετικών απόψεων του ανασκαφέα. Υπεύθυνη για οποιεσδήποτε ενέργειες στο σπήλαιο Πετραλώνων, σύμφωνα με το Νόμο καθώς και αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων, είναι η ΕΠΣ / Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας. Για αυτό, την 15η Δεκεμβρίου 2016 η ΑΕΕ αποτεινόμενη προς τη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων (ΓΔΑΠΚ), που είναι η προϊσταμένη αρχή της ΕΠΣ, ζήτησε εξηγήσεις για τις καταφανώς δυσφημιστικές για τον ανασκαφέα προαναφερμένες "ξεναγήσεις". Η ΓΔΑΠΚ έκρινε σκόπιμο να διαβιβάσει "λόγω αρμοδιότητας" την προαναφερόμενη επιστολή της ΑΕΕ πάλι στην ΕΠΣ, η οποία δεν έχασε βεβαίως την ευκαιρία, αν και καταγγελλόμενη Υπηρεσία, να "απαντήσει" 23-1-2017. Έτσι στις ερωτήσεις της ΑΕΕ κατά πόσο εκφράζονται οι απόψεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με τις εν λόγω "ξεναγήσεις", οι απαντήσεις της ΕΠΣ ήταν καταφανέστατα άσχετες με τις ερωτήσεις, όπως π.χ. για το εάν πρόκειται για έρευνα της εφημερίδας ή όχι κ.ά. Στο τέλος, η ΕΠΣ επιβεβαιώνει τις απόψεις του ανασκαφέα (έστω και σιωπηρά) σχετικά με τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που βρέθηκαν από την ΑΕΕ στη Γη (700.000 ετών), όπως προκύπτει από επιστημονικές δημοσιεύσεις ή συνεντεύξεις "ον κάμερα" (και όχι βεβαίως κάποια πινακίδα). Πάντως το γεγονός αυτό δεν δικαιολογεί το ύφος στις δήθεν "απαντήσεις" το 2017, για κάτι που είχε γίνει προ του 2011, θυμίζοντας έντονα τον τίτλο της "Κάθε 1ης του μηνός" Ιουλίου 2011: όντως ή (/και) σκόπιμα είναι τόσο ανίκανοι; Στο σημείο αυτό επισημαίνεται εξάλλου πως ακόμα κι αν υποτεθεί ότι η ΓΔΑΠΚ διαβίβασε την από 15-12-2016 καταγγελία της ΑΕΕ, ώστε να διαθέτει και την άποψη της ΕΠΣ, το γεγονός ότι ενώ όφειλε δεν έλεγξε (συγκρίνοντας) τα εν λόγω έγγραφα μαζί με τους υφισταμένους της, δείχνουν μια προσπάθεια συγκάλυψης (κοινώς κουκουλώματος) των παρανομιών τους και ενδεχομένως της ίδιας της συνενοχής της. Σε κάθε περίπτωση βεβαίως δεν προσέφερε τίποτα το θετικό στην εικόνα της Δημόσιας Διοίκησης μιας Γενικής Διεύθυνσης της ΕΕ, η οποία χρηματοδοτείται από τις οικονομίες των Ευρωπαίων πολιτών, "έντεχνα" αποφεύγοντας να δοθεί απάντηση, όπως είδαμε, σχετικά με την ανακάλυψη για τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που άναψαν ποτέ ανθρώπινα χέρια πάνω στη Γη (με την ταξινομική σημασία βεβαίως και πάλι του γένους, υπό την έννοια δηλ. του προηγούμενου εξελικτικού σταδίου από αυτό των σημερινών ανθρώπων).

       Δ) Το 121126 AEE 1870 για φύλλο Intel Life

 

ΥΠΠΟπαράνομες μη απαντήσεις σε έγγραφά μας

          Με βάση τα παραπάνω αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι συνήθως παράνομα δεν δίνονται καθόλου απαντήσεις. Όταν ενίοτε δίνονται, τότε αυτές επίτηδες - και ξανά παράνομα - παραβλέπουν την ουσία των εγγράφων της ΑΕΕ, στο πλαίσιο μιας ΥΠΠΟδιαστρέβλωσης, καθόλα τεραστίων διαστάσεων.

ΥΠΠΟΑρχαιολόγοι;

 

Graecopithecus 

 

 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Α΄ (εγγράφων ή δημοσιοποιήσεων, που για το 2017 ομαδοποιούνται σε 28 επιστημονικού και 7 διοικητικού περιεχομένου)

1-11- 2017: Οι σημαντικότερες (top) βιντεοταινίες στο διαδίκτυο αναφορικά με το έργο της ΑΕΕ και του Άρη Πουλιανού. (Οι επιμέρους δημοσιοποιημένες συνεντεύξεις επέχουν επίσης τη θέση βιβλιογραφικών αναφορών, ενώ παράλληλα υπάρχουν στο ΑΡΧΕΙΟ επίσης της ΑΕΕ).

1-10-2017: Μια σύντομη αναδρομή στις απαρχές της ανθρωπολογίας, τις διάφορες ασθένειες, τον καρκίνο του πέους, καθώς και την περιτομή… της Δημοκρατίας.

1-9- 2017: Η ιταλική διδακτορική διατριβή του Δ-ρα Νίκου Α. Πουλιανού του 1989.

1-8-2017: Η Ελλάδα ή η Τουρκία είναι ο τόπος γέννησης της τυραννίας; / Greece or Turkey is the birthplace of tyranny?

1-7- 2017: Αρένες και Στάδια / Arenas & Stadiums.

1-6- 2017: Helladopithecus είναι η σωστή ταξινομική ονοματοδοσία για τον Greacopithecus.

1-5- 2017: Α) Ημερίδα για την ελληνική γλώσσα. B) Επετειακό αφιέρωμα στη Δόμνα ΣαμίουΓ) Παραπέρα προτάσεις για τη βελτίωση της οδικής μας συμπεριφοράς.

1-4- 2017: Α) "Ξεχασμένες" γενεσιουργές αιτίες του 1821. B) Μια πρόσφατη μεταπτυχιακή εργασία του ΕΑΠ. Γ) Συντοπίτες υποψήφιοι νομπελίστες. Δ) Ένα διαδικτυακό ρωσικό σχόλιο για την εκπομπή σχετικά με το Υ χρωμόσωμα στο "μικροσκόπιο" της Πόπης Τσαπανίδου και Ε) Τα νέα από το Ινστιτούτο του "Αρχιπελάγους".

1-3- 2017: Γεια σου Νίκε Κούνδουρε.

1-2- 2017: Α) Η βιογραφία του Άρη Ν. Πουλιανού, εκτός από άλλες έξι ακόμα γλώσσες, επίσης στα Γαλλικά. Β) Πρβλ. ανωτέρω... σχετικά με τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που βρέθηκαν ποτέ επί της Γης. Γ) Πενθήμερες εκδηλώσεις (1-5 Φεβρ.) για τη μάχη των οχυρών του 1941 στο Πολεμικό Μουσείο. Δ) Ηλ. επστολή συμπαράστασης στο έργο μας από ομογενή της Γερμανίας, μαζί με τις δικές μας ευχαριστίες.

1-1-2017: Α) Το μεθ’ υπερβολής επίγραμμα του Μαραθώνα και το στρατηγικό "σφάλμα" στις Θερμοπύλες. Β) Διημερίδα αναφορικά με τη δραστηριότητα των Γερμανών αρχαιολόγων στην Ελλάδα.

 

 

11-3-2015: Έκκληση του Δημοτικού Διαμερίσματος Πετραλώνων προς το Δήμο Προποντίδας (των Ν. Μουδανιών) να παρέμβει στο Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να σταματήσει η υποβάθμιση του σπηλαίου Πετραλώνων από ενέργειες των αρχαιολόγων που το έχουν "αναλάβει". Στη συνέχειαη ΑΕΕ προέβη 23-3-2015 σε περαιτέρω επισημάνσεις, οι οποίες είναι... "άγνωστο" σε ποίον ακριβώς κάλαθο των αχρήστων έχουν καταλήξει;

 

 

8-3-2012 (σούρουπο): Ανεξιχνίαστη απόπειρα δολοφονίας του Δ-ρα Άρη Πουλιανού και της συζύγου του (μέσα στο σπίτι - ξενώνα) δίπλα στο σπήλαιο Πετραλώνων.

 

 

5-1-2011: Μόλις δύο βδομάδες πριν γίνει γνωστή η απόφαση 88/2011 του ΣτΕ, η ΑΕΕ απέστειλε έγγραφο με προτάσεις για την περαιτέρω αξιοποίηση του σπηλαίου Πετραλώνων με χρήματα μάλιστα της ΕΕ, υπογραμμίζοντας πως: η απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων (ΕΣΠΑ) και η εκταμίευση των χρημάτων θα γίνεται από τις εμπλεκόμενες κρατικές Υπηρεσίες, χωρίς τη δική μας αντίστοιχα ανάμειξη. Δηλ. συμβουλεύαμε το κράτος, λόγω πείρας 10ετιών στο χώρο, ποία έργα είναι πρωταρχικά αναγκαία να γίνουν, με χρήματα που θα απορροφούσαν οι δικές του Υπηρεσίες, ξεκαθαρίζοντας πως η ΑΕΕ αφιλοκερδώς δεν ζητούσε να συμμετάσχει και να λάβει τίποτα από τις αντίστοιχες επιδοτήσεις. Το βασικότερο κριτήριο ήταν ο φόβος να μην γίνουν ζημιές (που τελικά πάντως έγιναν) λόγω απειρίας των "αρμοδίων" στον παλαιοανθρωπολογικό αυτό χώρο. Μάλλον περιττεύει να αναφερθεί πως ουδέποτε οι ίδιοι κρατικοδίαιτοι "καταδέχτηκαν" να δοθεί κάποια απάντηση, καθώς και το ότι από τότε μέχρι και σήμερα κανένα από τα προτεινόμενα έργα ούτε καν άρχισαν, παρόλο που οι διάφοροι "συμφορείς" έχουν ζητήσει εκατομμύρια ευρώ για να επιδοτηθούν οι... χρόνιες ανάγκες τους.

 

"ΥΠΠΟπροστασία" καταδικασμένων ψευδομαρτύρων και το αντίστοιχο "πολιτισμένο" μπούλινγκ (;!)

          Το 2007 εκδόθηκε η 2812 δικαστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία δύο αρχαιοφύλακες του ΥΠΠΟ (οι κ. Κ. Παπαδόπουλος και Α. Χαντζαρίδης), που είχαν επίσης διατελέσει μέχρι το 1998/9 υπάλληλοι της προαναφερμένης Υπηρεσίας Αυτεπιστασίας του ΕΟΤ (οι δύο από αυτούς που δεν γνώριζαν... τίποτα για την ύπαρξη χοιροστασίου), είχαν καταδικαστεί ως ψευδομάρτυρες διότι κατήγγειλαν αμφότερους τους Πουλιανούς (Άρη και Νίκο) πως (δήθεν) έκαναν λαθρανασκαφές ( ...αν είναι ποτέ δυνατόν... ) στο σπήλαιο Πετραλώνων. Ο βασικότερος στόχος βέβαια ήταν εξάλλου ο μόνος παλαιοανθρωπολόγος του ΥΠΠΟΑ Δ-ρ Νίκος Α. Πουλιανός, διότι αν γινόταν κατορθωτό να καταδικαστεί για ανάλογο αδίκημα, όντας υπάλληλος σε Αρχαιολογική Υπηρεσία, θα είχε χάσει τη θέση του. Μέχρι σήμερα πάντως παραμένει επίσης άγνωστο κατά πόσο οι αντίστοιχες "καταγγελίες" τελούσαν καθ' υπαγόρευση των τότε "ιθυνόντων " της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Η συνέχεια όμως είναι εκπληκτική, ακόμα και για μας τους Έλληνες που έχουμε εξοικειωθεί με ανάλογες παγαποντιές. Αυτή λοιπόν τη δικαστική απόφαση πρωτοκόλλησε η ΑΕΕ 6-2-2008 στο ΥΠΠΟ (όπου πήρε τον αρ. πρωτ. 11746 / 8-2-08), με την παράκληση για ενημέρωση των ενεργειών που θα ακολουθούσαν εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού. Τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση αναμενόταν κάποια απάντηση. Αλλά φευ ούτε κι αυτό έγινε. Αντίθετα, ο μεν πρώτος αρχαιοφύλακας πήρε προαγωγή, ο δε δεύτερος συνταξιοδοτήθηκε κανονικότατα. Αυτό συνέβη διότι το τότε ΥΠΠΟ σκαρφίστηκε το εξής τέχνασμα: Με τον ίδιο αρ. πρωτ. (11746) απέστειλε 2-4-2008 την απόφαση 2812 / 2007 στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, κάτι που δείχνει καραμπινάτη περίπτωση κουκουλώματος δια του βραχυκυκλώματος. Κατ' αυτό τον τρόπο το ΥΠΠΟ εμφανίζεται μέχρι και σήμερα πως τάχα έκανε αυτό που όφειλε, ενώ οι δικαστές της Θεσσαλονίκης μάλλον πρέπει να έμειναν έκπληκτοι καθότι τους αποστελλόταν από την Αθήνα η δικαστική απόφαση που οι ίδιοι είχαν εκδώσει προηγουμένως στη συμπρωτεύουσα.

         Αν τώρα φανταστεί κανείς πως η ανωτέρω κατάληξη αποτέλεσε και την τελική έκβαση, απατάται, καθότι υπήρξε μια συνέχεια ακόμα πιο βορβορώδης. Χρησιμοποιώντας, εν γνώσει του τους ίδιους καταδικασμένους ψευδομάρτυρες κι υποστηρίζοντας το ίδιο ακριβώς κατηγορητήριο, ο προαναφερθείς κ. Α. Ντάρλας κατέθεσε 29-10-2008 (σχετ. πρβλ. επίσης ΑΡΧΕΙΟ) άλλη μια από τις πολλές μηνυτήριες αναφορές εναντίον αμφοτέρων των Πουλιανών. Η μήνυση αυτή τέθηκε 25-6-2009 στο αρχείο. Παρόλα αυτά, 2-5-2010 διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης το υπ’ αριθ. πρωτ. 3503/6-5-2010 έγγραφο του Υπουργείου Πολιτισμού, που απευθυνόταν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με το οποίο ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού (τότε ήταν ο κ. Π. Γερουλάνος - "ομογάλακτος" του κ. Ε. Βενιζέλου, κατόπιν βεβαίως σχετικής εισηγήσεως εκ μέρους του κ. Α. Ντάρλα), ζήτησε την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, διότι κατά την άποψή του, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, ο οποίος είχε θέσει 25-6-2009 τη δικογραφία στο αρχείο έσφαλε στην κρίση του. Έτσι, ανασύρθηκε η δικογραφία κι επαναλήφθηκε η διαδικασία των ανακρίσεων. Αποτέλεσμα: Χάθηκαν ξανά άσκοπα χρόνος, χρήμα, καθώς επίσης κόπος, εκπεφρασμένος σε (τουλάχιστον) ψυχική οδύνη, καθότι 20-9-2011 εκδόθηκε το 1132 Απαλλακτικό Βούλευμα.

         Σχετικά τώρα με ακόμα πιο δυσώδεις καταστάσεις στις οποίες ενέπλεξαν την ΑΕΕ διάφοροι καθεστωτικοί φορείς (οι οποίοι μάλλον δεν μπορούν να αντιληφθούν πως το πολλάκις εξαμαρτείν είναι χειρότερο του δις... ), τα αντίστοιχα θέματα προτιμήθηκε να μην παρατεθούν ακόμα εδώ, εν αναμονήέκδοσης πρώτα παραπέρα δικαστικών αποφάσεων.

 

 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Β΄: Γεγονότα μικρότερης μεν σημασίας σε σχέση με το ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Α΄, τα οποία, όμως, στο σύνολό τους δείχνουν την τρομερά καθυστερημένη νοοτροπία που, παρά την πολυεπίπεδη ενσκύψασα κρίση, εξακολουθεί να ταλανίζει τη χώρα μας. Έτσι, σ' αυτή την ενότητα αναφέρονται ζητήματα τα οποία μάλλον θα κούραζαν κατά την περιγραφή τους τον αναγνώστη, που όμως συμπληρώνουν ακόμα πιο γλαφυρά την όλη εικόνα.

 

        Δύο άρθρα του Α. Α. Αντωνάκου (του 2012 και 2017αντίστοιχα) αναφορικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων.

        Πολιτισμός & Βαρβαρότητα - άλλο ένα συγκλονιστικό άρθρο για τον Άρη Πουλιανό ("αριστερόθεν" αυτή τη φορά) γραμμένο από τον "Ηρόσταρτο" της 17-9-2016.

Το ΥΠΠΟβάρβαρο ξήλωμα της μαρμάρινης πινακίδας από το Ανθρωπολογικό Μουσείο της ΑΕΕ και τα παραπλανητικά επίσημα ψεύδη που ακολούθησαν

      Όπως προαναφέρθηκε, δίπλα στη σκάλα του Ανθρωπολογικού Μουσείου της ΑΕΕ βγήκε το 1982 μια αναμνηστική φωτογραφία όπου (αριστερά) εμφαίνεται ο θεμέλιος λίθος (μαρμάρινη πλάκα) του 1978. Τόσο το 1984, όσο και το 2011 αυτός ο θεμέλιος λίθος αφαιρέθηκε με καλέμι, δείχνοντας πόσο μένος διακατέχει τους αντιπάλους όχι μόνο του Πουλιανού, αλλά και της ίδιας της ιστορικής αλήθειας. Διόλου απίθανο πάλι οι εμπνευστές ανάλογων ενεργειών να ήθελαν απλώς να σβήσουν από οπουδήποτε το όνομα Πουλιανός, προκειμένου να διεκδικήσουν εκατομμύρια ευρώ από ΕΣΠΑ... πιθανόν ακόμα και για την ανέγερση του ήδη υπάρχοντος Μουσείου. Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από την επίσκεψη - αυτοψία τεσσάρων ατόμων υπό τον Άρη Πουλιανό που πραγματοποιήθηκε 29-1-2012, αφού μάλιστα η ΑΕΕ είχε προτείνει ακόμα και να χρηματοδοτήσει την επανατοποθέτηση της πινακίδας. Ως "απάντηση" από το Υπουργείο Πολιτισμού διατυπώθηκε (πέρα από την απειλή μήνυσης-; για... δήθεν παράνομη αυτοψία), η "άποψη" ότι η μαρμάρινη πλάκα πρέπει να έπεσε τάχα κατά τον ελιγμό φορτηγού (πίσω από τη σκάλα;) και ότι σύντομα θα αποκατασταθεί στον τόπο της. Πέρασαν περισσότερα από 5 χρόνια, αλλά ακόμα αναμένεται η υλοποίηση της έγγραφης υπόσχεσης του ΥΠΠΟΑ. Τουλάχιστον ας μας είχε αφήσει εμάς να το πράξουμε, αφού το Υπουργείο Πολιτισμού κατά πως φαίνεται αδυνατεί.

         Απαγόρευση ξενάγησης στον Δ-ρα Άρη Πουλιανό σε σχολείο του Αμαρουσίου... 2012

         Αρχή άνδρα δείκνυσι... 2011

         Την 28-2-2007 η ΑΕΕ απέστειλε μια (ευγενικότατη) επιστολή στον τ. Υπουργό Πολιτισμού κ. Γ. Βουλγαράκη, κατατοπίζοντάς τον για τα ζητήματα του Σπηλαίου Πετραλώνων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη έναρξης σχετικού διαλόγου. Δυστυχώς όμως, όπως και τόσες άλλες φορές, ουδέποτε δόθηκε κάποια απάντηση. Μπορεί αυτό να ήταν ίσως ακόμα και νόμιμο, οπωσδήποτε πάντως δεν ήταν καθόλου ηθικό.

        Τo 2005 δημοσιεύθηκε μία παλαιο-ανθρωπολογική επισκόπηση, εν πολλοίς βασισμένη σε αρχαιολογικά ανασκαφικά δεδομένα (δυστυχώς η πρώτη και τελευταία του είδους) αναφορικά με στοιχεία προερχόμενα εκ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΦΩΝ.

        Για τα έτη 1943-1976 βλ. ανωτέρω, καθώς και στο ΑΡΧΕΙΟ.

        Αρχές του 1942, σχεδόν αμέσως μετά την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο 48χρονος τότε πατέρας του Άρη Πουλιανού, Νίκος και μετανάστης στις ΗΠΑ, παρά το ότι είχε ήδη συμμετάσχει 9,5 χρόνια στη μικρασιατική εκστρατεία, ήταν έτοιμος να ντυθεί ξανά στο χακί και να πολεμήσει υπέρ της δεύτερης πατρίδας του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τουτέστιν εναντίον ενός απάνθρωπου μιλιταριστικού καθεστώτος. Λόγω περασμένης ηλικίας δεν τον πήραν, αλλά η εθελοντική του δήλωση-αίτηση δείχνει την πατροπαράδοτη δημοκρατική παιδεία που είχε αποκτήσει ο Άρης Πουλιανός στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ικαρία, καθώς και το οικογενειακό του περιβάλλον.

        Τo 1929 ο δημοδιδάσκαλος, μουσικός και θείος του Άρη Πουλιανού, Γεώργιος δίδασκε, μαζί με τα άλλα μαθήματα, μουσική στα παιδιά του Ευδήλου Ικαρίας. Άρθρο για τον ικαριώτικο χορό είχε δημοσιεύσει το 1922 στο περιοδικό "Νέα Φόρμιγξ" (πρβλ. σε βίντεο, καθώς και κειμενογραφημένο), ενώ λίγο μετά την επάρατη αποβολή της 4-4-2011 από το Σπήλαιο Πετραλώνων, ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός χόρευε ικαριώτικο σε πανηγύρι του νησιού την 26-8-2011. Επίσης, τη μελωδία του ύμνου της Ικαρίας τραγούδησε 7-10-2011 "ον κάμερα", όπως την είχε διδαχθεί τη δεκαετία του '20 στο Δημοτικό σχολείο. Αυτή επίσης η περίπτωση αποδεικνύει ότι ακόμα και την ίδια χρονιά της αποβολής του από το Σπήλαιο Πετραλώνων διέθεσε εαυτόν για το καλό της πατρίδας του.

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ