ΕΚΤΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΤΗΣ ΑΕΕ

(EXTENSIVE HISTORY OF THE ANTHROPOLOGICAL ASSOCIATION OF GREECE RESEARCH)

 

           Ο ιδρυτής της ΑΕΕ, Δ-ρ Άρης Ν. Πουλιανός, γεννήθηκε στον Εύδηλο Ικαρίας το 1924. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πολέμησε (1943) με τον Ε.Λ.Α.Σ εναντίον των ιταλικών κατοχικών στρατευμάτων του νησιού του, ενώ αργότερα (1948) με το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (Δ.Σ.Ε.) εναντίον των παρεπόμενων αγγλικών, αμερικανικών και εντολοδόχων τους παλατιανών. Η συμμετοχή του στις αντίστοιχες πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ αρχικά δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία σε προσωπικό επίπεδο, στη συνέχεια - ιδίως τα τελευταία χρόνια - σαν τη μαγική ράβδο της Κίρκης, προκάλεσε ποικίλες αρνητικές αντιδράσεις από πλευράς σχεδόν κάθε κομματικής απόκλισης, οι οποίες (αντιδράσεις) εκφράστηκαν με ανοίκειο τρόπο (ψεύδη, συκοφαντίες ή / και διαστρεβλώσεις), με βασικό όμως στόχο το επιστημονικό του έργο, τόσο εκ μέρους ντόπιων, όσο και κυρίως ξένων «ακαδημαϊκών» κύκλων (που επέλεξαν δηλ. να μην τιμήσουν την επιστημονική δεοντολογία). Τα έτη 1945-1948, σπούδασε βιολογία στη Ν.Υ., με έντονη αντιφασιστική κι αντιρατσιστική δράση, ενώ από το 1950 ανθρωπολογία στην τ. Σοβιετική Ένωση, όπου είχε καταφύγει το 1949 μαζί με τους δεκάδες χιλιάδες συμπολεμιστές του μετά την ήττα του Δ.Σ.Ε. Εκεί, ύστερα από 11 χρόνια υπερασπίστηκε τη διδακτορική του διατριβή τον Οκτ. του 1960 αναφορικά με την «Προέλευση των Ελλήνων».

 

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΕ

 

            Τρεις είναι οι χαρακτηριστικότεροι σταθμοί του επιστημονικού έργου τού Δ-ρα Άρη Πουλιανού, που "για κακή του μοίρα" έτυχε να καταρρίψουν συμπεράσματα Γερμανών ή / και γερμανοπροσκείμενων επιστημόνων. Ταυτόχρονα πάντως το επιστημονικό του αυτό έργο μπορεί να θεωρηθεί ως πανανθρώπινης προσφοράς και αφορά: Α) Την ανεπανάληπτη «Προέλευση των Ελλήνων», με αναγωγές στην άνω παλαιολιθική εποχή (~25.000 χρόνων). Β) Τις συγκλονιστικές ανακαλύψεις του για τους "Αρχανθρώπους" στο Σπήλαιο Πετραλώνων της κατώτερης παλαιολιθικής εποχής (τουλάχιστον 700.000 ετών), μαζί με εκείνες για τους "κυνηγούς" ελεφάντων, οι οποίοι έζησαν πριν από 2,5-3 εκ. χρόνια στον Περδίκκα Πτολεμαΐδας, καθώς και Γ) Τις έρευνες για τα ευρήματα 4-17 εκατομμυρίων ετών, που σχετίζονται με τους προγόνους των Αρχανθρώπων ή γενικότερα τους Όρθιους Ανθρώπους - sensu Α. Πουλιανού - και τους "Ελλαδοπιθήκους". Για όσους ενδιαφέρονται, περισσότερα και πιο αναλυτικά στοιχεία για τη βιογραφία του υπάρχουν στην ανωτέρω προαναφερμένη ιστοσελίδα.

 

Η Προέλευση των Ελλήνων

 

            Ήταν το θέμα της διδακτορικής διατριβής τού Άρη Πουλιανού, την οποία υπερασπίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το κύριο συμπέρασμα, το οποίο μάλιστα έγινε αποδεκτό από τη σοβιετική ακαδημία επιστημών, σχετίζεται με το αυτόχθονο των σύγχρονων κατοίκων της Ελλάδας. Αυτή η διατριβή απετέλεσε μια τεράστια ανατροπή στα επιστημονικά δεδομένα όσον αφορά τις θέσεις (βασικά) του Αυστριακού δημοσιογράφου, πολιτικού και καθηγητή Ιστορίας στο Μόναχο Γιάκομπ Φαλμεράγιερ (1790-1861), εξ αιτίας του οποίου ήταν προηγουμένως διεθνώς αναγνωρισμένο ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι αυτόχθονες, αλλά ένα κράμα αλβανικών, βυζαντινών, σλαβικών και τουρκικών πληθυσμών (κάτι που για ορισμένους ισχύει δυστυχώς ακόμα μέχρι και τις μέρες μας - τόσο εκτός, όσο και εντός συνόρων). Το ότι η αυτόχθων καταγωγή των Ελλήνων γινόταν αποδεκτή στην "καρδιά" των σλαβικών χωρών, καθιστούσε αυτό το συμπέρασμα ακόμα πιο έγκυρο. Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι εξ Η.Π.Α. επιστήμονες επιβεβαίωναν τα συμπεράσματα περί του αυτόχθονου των Ελλήνων, όπως ήταν o τότε διευθυντής του Ανθρωπολογικού Τμήματος του Ινστιτούτου Σμισθόνιαν (Smithsonian) Τζ. Λ. Έϊντζελ (Angel), στο American Journal of Physical Anthropology (Αμερικανικό Περιοδικό Φυσικής Ανθρωπολογίας, αρ. 22, τ. 5, 1964, σ. 343), ο οποίος σε βιβλιοκρισία της «Προέλευσης των Ελλήνων» έγραψε: «Ο Άρης Πουλιανός... σωστά αποφαίνεται ότι υπάρχει πλήρης γενετική συνέχεια των Ελλήνων από τους αρχαίους ως τους σύγχρονους χρόνους…». Κατ' αυτό τον τρόπο, οι εκτιμήσεις του καθηγητή Φαλμεράγιερ δεχόταν ένα ισχυρό πλήγμα ως μη πληρούσες τις δέουσες επιστημονικές προδιαγραφές στο σύγγραμμα τού 1830, το οποίο είχε εκδοθεί πριν από δύο περίπου αιώνες.

            Δεκάδες εφημερίδων αναφέρθηκαν αρχές της 10ετίας του '60 στο θέμα, όπως μαρτυρεί εξάλλου και η σχετική ιστοσελίδα. Π.χ. η ΑΥΓΗ της 6-1-1962 είχε γράψει: «Πάνω από 150 επιστήμονες του Παν/μίου και της Ακαδημίας της Μόσχας συμφώνησαν απόλυτα με τις επιστημονικές απόψεις του κ. Άρη Πουλιανού, υπογράμμισαν τη σοβαρότητα της εργασίας και χωρίς να τσιγκουνευτούν στις εκφράσεις τους μίλησαν με πολύ εγκωμιαστικά λόγια γι' αυτόν. Ενδεικτικά αναφέρονται επίσης άλλοι τρεις τίτλοι εφημερίδων προερχόμενοι από όλο το τότε πολιτικό φάσμα: Α) Το βραβείον Ιωάννου Κούμαρη (στον Άρη Πουλιανό) - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 3/4/1962. Β) Σχετικά με το βιβλίο "Η προέλευση των Ελλήνων" - ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ της 17/7/1962  και Γ) Η προέλευση των Ελλήνων. Εθνογενετική έρευνα - ΑΤΛΑΝΤΙΣ (Ν.Υ.) της 29/12/1962.

 

Σπήλαιο Πετραλώνων

 

            Σχεδόν ταυτόχρονα με την υπεράσπιση της διδακτορικής διατριβής τού εν Μόσχα πολιτικού πρόσφυγα - ανθρωπολόγου, στα έγκατα του Σπηλαίου Πετραλώνων Χαλκιδικής βρέθηκε τυχαία τον Σεπτέμβριο του 1960 ένα κρανίο απολιθωμένου «ανθρώπου» (με την έννοια προφανώς ενός προηγούμενου εξελικτικού σταδίου). Το εύρημα εκτιμήθηκε πως ανήκε σε Νεαντρτάλ ηλικίας ~50.000 ετών, από δύο Έλληνες καθηγητές του ΑΠΘ (τους Π. Κόκκορο & Α. Κανέλλη, 1960), με τους οποίους περιέργως συμφώνησαν δύο διάσημοι επιστήμονες από τη Γερμανία (ο ανθρωπολόγος E. Breitinger, 1964  και ο παλαιοντολόγος OSickemberg, 1964 - σχετικά πρβλ. επίσης αναλυτική βιβλιογραφία). Ο Breitinger μάλιστα υπήρξε επίσης αξιωματικός των SS (που "υπηρέτησε" στην Πολωνία, αλλά και την Κρήτη, σχετ. πρβλ. επίσης ΑΥΓΗ της 6-8-1964 ή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 14-03-1965). Ήταν επίσης επιστήθιος φίλος του αρχαιολόγου Σπ. Μαρινάτου, ο οποίος ήταν ο πρώτος ακαδημαϊκός που ύμνησε τη χούντα την επομένη της επιβολής της και ευθύς αμέσως διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων. Όπως δε όλα δείχνουν τώρα, ήδη από την εποχή της 7ετίας είχε δρομολογηθεί η δίωξη από αρχαιολογικής σκοπιάς του εκ Ρωσίας αφιχθέντος Έλληνα ανθρωπολόγου, όσον αφορά οιαδήποτε επιστημονική του προσπάθεια (σχετ. πρβλ. π.χ. την αντίστοιχη "αλληλογραφία" από το ΑΡΧΕΙΟ της ΑΕΕ), με αποτέλεσμα την επίκληση στις χουντικές (αν όχι και ναζιστικές) καταβολές της ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

            Η παλαιοανθρωπολογική ανακάλυψη των Πετραλώνων το 1960 διέγειρε το επιστημονικό ενδιαφέρον τού Δ-ρα Άρη Πουλιανού, καθότι σε μεγάλο βαθμό (έμμεσα) συνδεόταν με το θέμα της διδακτορικής του διατριβής. Για το λόγο αυτό συνέγραψε ευθύς αμέσως ένα σχετικό άρθρο στο σοβιετικό περιοδικό Voprossi Antropologii (Ζητήματα Ανθρωπολογίας, 1960 τόμος 8, σελ. 162), ενώ το καθεαυτού γεγονός επέσπευσε τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα το 1965 (αφού πρώτα μπόρεσε να ολοκληρώσει τις ανθρωπολογικές μελέτες που είχε αναλάβει για λογαριασμό του ανθρωπολογικού ινστιτούτου της Ακκαδημίας της Μόσχας αναφορικά με την καταγωγή των Βουλγάρων, αλλά κ.ά. Βαλκάνιων). Ο εν λόγω επαναπατρισμός έλαβε μάλιστα χώρα ύστερα από σχετική πρόσκληση της ελληνικής Κυβέρνησης, την οποία (πρόσκληση) κόμισε στη Ρωσία ο αείμνηστος καθηγητής του Παν/μίου Αθηνών Χρ. Μαλτέζος και μέλος της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας (η οποία τελούσε τότε υπό την προεδρία του καθηγητή Ι. Κούμαρη).

          Άμα τω επαναπατρισμώ του στην Ελλάδα, ελλείψει βοηθών στο πεδίο εκτός από τη σύζυγό του, μύησε στη σπηλαιολογία επίσης το γιο του Νίκο (τους «φτηνότερους - ενν. απλήρωτους - εργάτες» που διέθετε...). Ο γιος του μάλιστα λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας μπορούσε να εισέλθει σε μικρούς σπηλαιώδεις θαλάμους, εκεί όπου δεν χωρούσαν να μπουν εύσωμοι ενήλικες σπηλαιολόγοι. Ένα παρόμοιο στιγμιότυπο αποθανατίστηκε σε μια αναμνηστική φωτογραφία της 29ης Ιανουαρίου 1967, η οποία τραβήχτηκε κοντά στο σπήλαιο Κοκκινοβούνι Αττικής, ~3 μήνες πριν την επιβολή της απριλιανής δικτατορίας. Την ίδια εκείνη ημέρα σε μια καταβόθρα του σπηλαίου Κοκκινοβουνίου βρέθηκε το απολίθωμα του αρχαιότερου μέχρι και σήμερα μεσολιθικού κατοίκου της Αττικής, 7.500 περίπου ετών ("Άνθρωπος", 1: 40-54). Υστερότερα (από το 1968 και μετά) ο Άρης εισήγαγε το γιο του στα μυστικά των ανθρωπολογικών επίσης ερευνών. Έτσι, 16/17 χρόνια αργότερα με απόφαση του ΔΣ της ΑΕΕ, ανέλαβε χρέη υποδιευθυντή των ανασκαφών στο σπήλαιο Πετραλώνων, καθώς και του παράπλευρου Ανθρωπολογικού Μουσείου.

            Το Μάιο του 1967 ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός απολύθηκε από το Υπ. Συντονισμού με υπογραφή του συνταγματάρχη Ν. Μακαρέζου, φυλακίστηκε στην Ασφάλεια επί της οδού Μπουμπουλίνας (όπου σήμερα συμπτωματικά βρίσκεται το Υπουργείο Πολιτισμού) και στη συνέχεια εξορίστηκε στη Γυάρο και Λέρο. Σε πείσμα όμως των καιρών, εξασφαλίζοντας πάντως τη σύμφωνη γνώμη της ΕΣΕ (η οποία συμμετείχε αυτοπροσώπως μετά της αειμνήστου προέδρου της Άννας Πετροχείλου), της Νομαρχίας Χαλκιδικής (με ειδική άδεια), καθώς επίσης των καθηγητών του ΑΠΘ (πρβλ. σχετ. κείμενο ή /και pdf) ο διάσημος μεν, άνεργος δε ανθρωπολόγος προχώρησε στο σπήλαιο Πετραλώνων το 1968 αφενός στη διάνοιξη τεχνητής εισόδου, αλλ' αφετέρου (και κυρίως προφανώς) στις ανασκαφικές του έρευνες, οι οποίες όμως διεκόπησαν με εντολή του προαναφερόμενου Σπ. Μαρινάτου εντός μηνός. Παρόλα αυτά, ο εξ Ικαρίας επιστήμων σ' αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα κατόρθωσε να διαπιστώσει ότι ο Ευρωπαίος Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων είναι γηγενής, είχε αναπτύξει το δικό του "πετραλώνειο παλαιολιθικό πολιτισμό" και η ηλικία του ξεπερνά τις 700.000 χρόνια. Αυτές οι αναθεωρήσεις δεν έγιναν ευπρόσδεκτες από τους τότε (αρχαιολογικούς) χουντικούς ή τους προσκείμενούς τους "επιστημονικούς" κύκλους στο εξωτερικό και οι μελέτες απαγορεύτηκαν στο πρόσωπο του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, ο οποίος μπόρεσε να επανέλθει μόνο ύστερα από άδεια ανασκαφών που του χορηγήθηκε το 1974 από τον διάδοχο του Σπ. Μαρινάτου, εκλιπόντα Ν. Τσουκαντά (που τότε διατελούσε επίσης αντιπρόεδρος της ΑΕΕ). Χρόνια αργότερα κάποιοι κακοπροαίρετοι εντολοδόχοι κονδυλοφόροι έφτασαν στο σημείο να γράψουν πως ο Πουλιανός ήταν... χουντικός. Άμα κανείς τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία, καταφεύγει σε τέτοιου είδους πρακτορικής έμπνευσης και ταυτόχρονα έντονα ανθελληνικά ψεύδη.

            Οι επιτυχημένες ερευνητικές εργασίες της ΑΕΕ στο Σπήλαιο Πετραλώνων έχουν αποτυπωθεί: Α. Στις επιστημονικές δημοσιεύσεις του Άρη Πουλιανού και των συνεργατών του, Β. Τις εκθέσεις ανασκαφών, που ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός υπέβαλε κάθε χρόνο προς το Υπουργείο Πολιτισμού, καθώς επίσης Γ. Στο «απαγορευμένο» 45λεπτο ντοκιμαντέρ που είχε γυρίσει το 1977 η αείμνηστη σκηνοθέτιδα Λίλα Κουρκουλάκου (ταινία που μόνο πρόσφατα - 8/10/2017 - αναρτήθηκε, μετά από 40 ολόκληρα χρόνια, στη διαδικτυακή διεύθυνση https://www.youtube.com/watch?time_continue=1920&v=5Arw5Lbiurg). Το 1977 η ΑΕΕ συμμετείχε επίσης ως ιδρυτικό μέλος με 5μελή αντιπροσωπεία στο 1ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Ανθρωπολογίας στο Ζάγκρεμπ της τ. Γιουγκοσλαβίας, καθώς και στις εργασίες του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Σπηλαιολογίας στο Σέφιλντ της Αγγλίας με ανακοίνωση για το σπήλαιο Πετραλώνων. Πρβλ. Poulianos N. A. (1977) - New data on the stratigraphy of Petralona Cave. Proceedings of the 7th Int. Spel. Congress. Sheffield: 366-367. Σταχυολογούνται εξάλλου εδώ ορισμένες δημοσιεύσεις του ίδιου έτους σε διεθνή έντυπα: NEW  YORK  TIMES - Cave in Northern Greece  is  yielding evidence of early human life, CHRISTIAN SCIENCE MONITOR - Early Greeks: 700,000 B.C.? GUARDIAN - Greek skull belonged to earliest European. DONNERSTAG - Alter als der Heidelberg-Mensch, LA REPUBBLICA - Ecco l' uomo di Petralona, HERALD TRIBUNE INTERNATIONΑΤΟNΑL - The oldest known European: Greece's Petralona Man.

           Σαν συνέπεια των παραπάνω γεγονότων και δημοσιεύσεων, με εισήγηση του Δ-ρα Άρη Πουλιανού δημιουργήθηκε το 1977 η Ειδική Περιφερειακή Υπηρεσία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, της Γενικής Δ/νσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΓΔΑΠΚ), του Υπ. Πολιτισμού, με το ΠΔ 941 και ειδικότερα το άρθρο 46. Όμως το ότι της Υπηρεσίας αυτής έχει εκ του Νόμου οριστεί επικεφαλής αρχαιολόγος, ενέχει μια μεγάλων διαστάσεων αντίφαση, καθότι ένας μη ειδικός στην παλαιοανθρωπολογία καλείται να αντιμετωπίσει, μεταξύ άλλων, διάφορα παλαιοανθρωπολογικής φύσεως ζητήματα. Συν τω χρόνω αυτή η κατάσταση κακοφόρμισε, δημιουργώντας ολοένα και περισσότερες δυσλειτουργίες, με αποτέλεσμα σήμερα πλέον η παλαιοανθρωπολογία εντός της ΓΔΑΠΚ να θεωρείται, λίγο έως πολύ, σαν παρείσακτη.

           Μέσα στο παραπάνω ευνοϊκό (ακόμα τότε) κλίμα, ο προϊστάμενος της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (ΕΠΣ) κ. Π. Θέμελης, 10-9-1980 είχε συντάξει ένα 7σέλιδο εγκωμιαστικό για την ΑΕΕ υπόμνημα προς τον Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων (που τότε ήταν ο αείμνηστος Ν. Γιαλούρης) καταλήγοντας: Σε πρώτη φάση απαιτείται τουλάχιστον η πρόσληψη γραμματέως δακτυλογράφου (εντός της ΕΠΣ) και δύο έκτακτων αρχαιολόγων, που επιθυμούν να ειδικευθούν στις έρευνες σπηλαίων. Θα μπορούσαν μάλιστα να αποσταλούν αμέσως στα Πετράλωνα, ώστε να εργαστούν κοντά στους ανασκαφείς εκεί, αποκτώντας πολύτιμη πείρα και ενημερώνοντας συγχρόνως την Υπηρεσία για οτιδήποτε προκύπτει. Εν συνεχεία, μετά από δύο περίπου εβδομάδες, 27-9-1980, ο Ν. Γιαλούρης με εκτενές υπηρεσιακό σημείωμα είχε (μεταξύ άλλων) εισηγηθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ): να επιχορηγείται η ΑΕΕ με ένα ποσό κάθε χρόνο, που θα είναι ίσο με τα καθαρά κέρδη από την εκμετάλλευση του Σπηλαίου-Μουσείου. Ακολούθως, με ιδιόχειρο σημείωμα της 19-5-1982 ο κ. Θέμελης πρότεινε: Να ανατεθεί στον ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό υπό την ιδιότητά του ως προέδρου της Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος η διεύθυνση των ερευνών στο σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής και του Μουσείου Πετραλώνων, κάτω από την εποπτεία της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας.

         Ένα άλλο σημαντικό γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα εκείνη τη χρονιά ήταν επίσης η πραγματοποίηση υπό την προεδρία του Δ-ρα Άρη Πουλιανού του 3ου Πανευρωπαϊκού και 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ανθρωπολογίας, κυρίως στην αίθουσα διαλέξεων του Ανθρωπολογικού Μουσείου Πετραλώνων 25-30 Σεπτεμβρίου 1982. Οι συμμετέχοντες έλαβαν μια απόφαση (: ψήφισμα - resolution) υπέρ των επιστημονικών απόψεων του Δ-ρα Άρη Πουλιανού. Είχε μάλιστα προηγηθεί 9-9-1982 μια συγχαρητήρια επιστολή εκ μέρους του νεοεκλεγέντος τότε πρωθυπουργού της χώρας Ανδρέα Παπανδρέου (με υπογραφή του διπλωματικού συμβούλου Γ. Μαχαιρίτσα). Ανάμεσα στους ομιλητές αμφοτέρων των συνεδρίων (πρβλ. "Άνθρωπος" τ. 9 & 10, σελ. 94 & 509, όπως επίσης και σχετ. φωτογραφία) ήταν και ο νυν προϊστάμενος της ΕΠΣ (μέλος επίσης της ΑΕΕ), αρχαιολόγος κ. Α. Ντάρλας, που μετεκπαιδεύτηκε κοντά στον καθηγητή Ανρύ ντε Λαμλέ - Διευθυντή του Ανθρωπολογικού Μουσείου των Παρισίων, ο οποίος επίσης συμμετείχε στις εργασίες του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου και ανέλαβε να διδάξει το νεαρό τότε Έλληνα αρχαιολόγο, ύστερα από εισήγηση (δηλ. παράκληση) και συστατική επιστολή του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, που όμως κατά το ρητό ουδείς αχαριστότερος... μετατράπηκε άμα τη αναλύψει των "καθηκόντων" του σε σφοδρό αντίπαλο, μετερχόμενος ακόμα και μηνύσεων, εναντίον του ευεργέτη του, το πιθανότερο για να αποδείξει σ' αυτούς που τον διόρισαν ότι είναι "άξιος της θέσης" του και πως δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα.

        Ως αμφισβήτηση των προαναφερόμενων παγκοσμίως θετικών σχολίων στις εφημερίδες του '77 και μετά, κάτι σαν εναρκτήριο λάκτισμα - κεκαλυμμένη προτροπή εναντίον του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, αποτέλεσε το δημοσίευμα της Frankfurter Algemaine Zaitung (8 Ιανουαρίου 1981): Nun ist der Mensch von Heidelberg wieder der alteste Europas. Τουτέστιν: Τώρα ο άνθρωπος της Χαϊδελβέργης είναι και πάλι o αρχαιότερος στην Ευρώπη. Προφανώς έναντι του ανθρώπου των Πετραλώνων, ο οποίος τα προηγούμενα 3-4 χρόνια είχε προβληθεί διεθνώς ως ο αρχαιότερος Ευρωπαίος. "Όλως τυχαίως" ακολούθησαν από εκείνη την άνοιξη και έπειτα απανωτά λιβελογραφήματα - δυστυχώς - εκ μέρους "ελληνικών" εφημερίδων (εν είδει αντιπουλιανικής εργολαβίας), με αποκορύφωμα μια μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα της 24-01-1983 με τον βαρύγδουπο τίτλο: Ο βίος και η Πολιτεία ενός δήθεν καθηγητή. Σε αντίστοιχη μήνυση του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, το δικαστήριο εξέδοσε μια απόφαση, σύμφωνα με την οποία ο κ. Γ. Μαύρος ετέλει εν αγνοία των ανακριβειών που έγραφε. Οπότε αφού δεν αποδήχθηκε δόλος, ο δημοσιογράφος απαλλάχτηκε. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημναθεί ότι συνήγορος υπεράσπισης ήταν ένας πολέμιος του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, ο δικηγόρος κ. Νίκος Κωσταντόπουλος. Πάντως η ανωτέρω έστω και σολομώντεια απόφαση δικαίωνε τον Έλληνα Ανθρωπολόγο και άνοιγε το δρόμο για αγωγή οικονομικών αποζημιώσεων, αλλά ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός προτίμησε να μην ασχοληθεί παραπέρα για ανάλογα θέματα με τους εκπροσώπους της 4ης εξουσίας, προκειμένου να τον αφήσουν ήσυχο (αλλ' όπως αποδείχθηκε ματαίως) να συνεχίσει απερίσπαστος το έργο του. Εξάλλου, δεν μπορεί να είναι επίσης τυχαίο που έκτοτε ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων έχει λανθασμένα θεωρηθεί από δικούς μας και ξένους καθηγητές ως ο Άνθρωπος της Χαιδελβέργης (Homo heidelbergensis).

Υπ. Αριθμ. 16 ΠΡΑΞΗ του ΚΑΣ της 1-11-1982

          Έτσι, παρά το ψήφισμα του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ανθρωπολογίας, καθώς και της προαναφερμένης πρωθυπουργικής επιστολής, πιθανόν κι επειδή κάτι ανάλογο ήταν ήδηδρομολογημένο, ήτοι ν' αναλάβουν το χώρο άνθρωποι του απόλυτου ελέγχου εκ μέρους τού τότε μεσουρανούντος, αλλά και τηλεκατευθυνόμενου "σοσιαλιστικού" πολιτικού κόμματος, δεν εμπόδισαν το ΚΑΣ ένα μήνα μετά το Πανευρωπαϊκό Συνέδριο να εκδώσει την υπ. αρ. 16 / 1-11-1982 πράξη του, κατά την οποία γνωμοδότησε υπέρ της κήρυξης του Σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου, διότι κατά τις ανασκαφές που έγιναν ανευρέθησαν σ’ αυτό αντικείμενα (κρανίο ανθρώπου, υπολείμματα πυρών κλπ) που μαρτυρούν ότι αποτελούσε κατοικία ανθρώπινων υπάρξεων και συνεπώς πολιτισμού άλλης αρχαιότερης εποχής. Ακολούθως, 30-5-1983 εκδόθηκε η παρεπόμενη υπουργική απόφαση της Μ. Μερκούρη κηρύσσοντας το Σπήλαιο Πετραλώνων ως αρχαιολογικό χώρο (!!!)... Δηλ. στην προ-Ανδρέα εποχή άραγε τί ήταν, όταν δηλ. επί μια 10ετία από το 1974 το ΚΑΣ γνωμοδοτούσε και ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός ελάμβανε κάθε χρόνο άδεια ανασκαφών από το ΥΠΠΟ; Εξάλλου, με βάση τις προηγηθείσες ανθρωπολογικές δημοσιεύσεις και τις ανακαλύψεις του Δ-ρα Άρη Πουλιανού, το ΚΑΣ γνωμοδότησε το 1982 την κήρυξη του Σπήλαιο Πετραλώνων, με απώτερο όμως στόχο, όπως έχει πλέον σήμερα καταφανεί, όχι για να προστατευθεί καλύτερα ο χώρος, αλλά για να διώξει από εκεί η Αρχαιολογική Υπηρεσία τον ανασκαφέα και να οικειοποιηθεί ως «μεσάζων» τις μελέτες και τα ευρήματά του, προκειμένου να αποστείλει ως "αντικαταστάτη" όχι κάποιον ειδικότερο, αλλά απλώς έναν "ημέτερο", αδιαφορώντας αν είναι κάποιος μαθητευόμενος ή / και λίγο έως πολύ άσχετος. (Σημ: Εξάλλου το ΑΠΘ "διαρρηγνύει τα ιμάτιά του", πρβλ. π.χ. ΓΤΑΠΘ 2007, πως ουδέποτε το σπήλαιο Πετραλώνων υπήρξε ανθρώπινη κατοικία, γεγονός που είτε δείχνει ότι το ΚΑΣ συμφωνούσε με τον Δ-ρα Άρη Πουλιανό, είτε απλά το βόλευαν οι αντίστοιχες επιστημονικές δημοσιεύσεις του ανθρωπολόγου ανασκαφέα).

         Μια παρόμοιας υφής "σατανική" στρατηγική πιθανότατα εδράζεται στο ότι πλείστα όσα από τα στελέχη της ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας θεωρούν εαυτόν ως υπέρτατο νόμιμο αρμόδιο αντιπρόσωπο επί της Γης «πάντων των τε ορατών και αοράτων». Ενδεχομένως θεωρούσαν επίσης πως ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός είχε λαθέψει στα συμπεράσματά του (όπως "παραδόξως" και με ακροδεξιό μάλιστα άρωμα - στην καλύτερη δηλ. περίπτωση - επέμεναν κάποιοι καθηγητές ελληνικών Πανεπιστημίων) και συνεπώς είχαν τάχα «χρέος» έναντι... της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας να τον απομακρύνουν από τις έρευνές του στο Σπήλαιο Πετραλώνων. Αξιοπερίεργο επίσης είναι πως ουδείς από το 1983 και μετά μπήκε ποτέ στον κόπο να διερευνηθεί η πιθανότητα ο Πουλιανός να είχε δίκιο. Αυτό εξάλλου υποδηλώνει η προσχεδιασμένη αντιπουλιανική πορεία που ακολούθησαν διάφορα στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας τις τελευταίες 10ετίες, της υφαρπαγής δηλ. και της ληστείας της δικής του πνευματικής περιουσίας, όσο και γενικότερα της ΑΕΕ.

 

          Προτού παρατεθούν ορισμένα επιπλέον αντίστοιχα παραδείγματα, δέον είναι όπως εξεταστεί η σύνθεση των συμμετεχόντων και το σκεπτικό τής ως άνω πράξης 16 του ΚΑΣ, ενώπιον των μελών του οποίου δεν κλήθηκε ούτε καν να μιλήσει ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός (αλλ’ ούτε βεβαίως και κανένας άλλος παλαιοανθρωπολόγος... έστω για τα μάτια του κόσμου). Παρόντες ήσαν μόνο αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες-μηχανικοί και συντηρητές. Η κήρυξη πάντως του Σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου άνοιγε το δρόμο της απομάκρυνσης Πουλιανού από το έργο του, καθώς και της ανάθεσης την εποχή εκείνη της επανέκθεσης των ευρημάτων του σπηλαίου... σε μια επιτροπή, η οποία επιχορηγήθηκε το 1990 με 120 εκ. δραχμές, δίχως να παράξει κανένα έργο, σύμφωνα με το πόρισμα-καταπέλτη ΕΔΕ του Διευθυντή του ΥΠΠΟ κ. Α. Κεραμίδα το 1997, που παρά τις φοβερές διαπιστώσεις σκανδάλων οικονομικής φύσεως, η υπόθεση "κουκουλώθηκε" δεόντως από τους τότε κρατούντες και προφανώς δεν αποδόθηκαν ποτέ μέχρι και σήμερα οιεσδήποτε ευθύνες.

         Όταν αρχαιολόγοι και αρχιτέκτονες γνωμοδοτούσαν για ένα κρανίο ενώ δεν ήταν ειδικοί, πως ήταν τάχα ανθρώπινο, κάτι που επιστημονικά δεν ευσταθεί, διότι είναι σαφώς προηγούμενου εξελικτικού σταδίου σε σχέση με των σύγχρονων ανθρώπων, ο οποίος ανήκει μόνο στο ίδιο γένος, όπως π.χ. και ο "Homo habilis". Βέβαια οι καθεστωτικοί - εάν έτσι τους εξυπηρετεί - είναι ικανοί να γνωμοδοτήσουν μέσω κάποιου αρχαιολογικού συμβουλίου ότι τα απολιθώματα ακόμα και των "Αυστραλοπιθήκων" μαζί με τα παλαιολιθικά τους εργαλεία είναι αρχαιολογικά και όχι παλαιοανθρωπολογικά ευρήματα... αλλά τέλος πάντων: τόσα ξέρουν, τόσα λένε. Εντωμεταξύ, η ύπαρξη ιχνών φωτιάς αμφισβητήθηκε πρόσφατα δις από υπαλλήλους του ΥΠΠΟΑ (βλ. επίσης κατωτέρω). Έτσι όμως τι απέμεινε τελικά από την αντίστοιχη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, μήπως άραγε μόνο το κλπ; Εάν πάλι δεν έχει μείνει τίποτα που να υποστηρίζει την αρχαιολογική άποψη, τότε τίθεται σε αμφισβήτηση (σαν προσχηματική, όπως υποστηρίζει η ΑΕΕ) η κήρυξη του σπηλαίου Πετραλώνων ως αρχαιολογικού χώρου.

          Εισηγητής στη συνεδρία 16 / 1-11-1982 του ΚΑΣ ήταν ο προαναφερμένος προϊστάμενος της ΕΠΣ κ. Π. Θέμελης, ο οποίος μετέπειτα έγινε καθηγητής αρχαιολογίας στο Παν/μιο Κρήτης, αναλαμβάνοντας επίσης τις έρευνες στην ελληνιστική Μεσσήνη. Πιθανόν ο κ. Θέμελης δεν είχε αντιληφθεί τι ακριβώς συνέβαινε, ειδάλλως απλά υπέκυψε σε πιέσεις. Μόνο υπό το βάρος των διατάξεων του αρχαιολογικού νόμου, ύστερα από αίτηση 6-8-1984 της ΑΕΕ, εκδόθηκε μια άδεια μελέτης του υλικού ανασκαφών του σπηλαίου Πετραλώνων 13-8-1984. Δυστυχώς όμως ούτε αυτής της άδειας έγινε τότε κατορθωτή η εφαρμογή, καθότι οι αντίπαλοι της ΑΕΕ και άνευ οιωνδήποτε προσόντων υπάλληλοι της ΥΑ ΕΟΤ, που επονομάζονταν και «πρασινοφρουροί», έφτασαν στο σημείο να βάλουν δικά τους λουκέτα στα εργαστήρια του Μουσείου, προκειμένου να εμποδιστεί ακόμα και με αυτότον ειδεχθή τρόπο η περαίωση της εκδοθείσας άδειας μελέτης. Σχετ. πρβλ. την από 28-8-1984 χειρόγραφη σχετική διαμαρτυρία εκ μέρους του προέδρου της ΑΕΕ, Δ-ρα Άρη Πουλιανού. Είναι μάλλον περιττό να επισημανθεί για άλλη μια φορά ότι τελικά ούτε και τότε εφαρμόστηκε ο νόμος... Δυστυχώς όμως τα ίδια, ίσως κι ακόμα χειρότερα, συμβαίνουν από το 2011 και μετά.

          Ύστερα από τις προαναφερμένες μεθοδεύσεις του ΥΠΠΟ-ΚΑΣ το Νοέμβριο του 1982, ελάχιστους μήνες μετά ο ΕΟΤ (αρχές του 1983) καταγγέλλει μονομερώς τη σύμβαση, μάλιστα χωρίς καμμία αιτιολογία... Για να συγκαλυφτεί όμως η αντίστοιχη «αβλεψία», λίγες μέρες αργότερα ο ΕΟΤ «απεφάσιζε» (αναρμοδίως) την ανάθεση της έρευνας στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, την ίδια Υπηρεσία που ίσα-ίσα 6 μήνες πριν είχε εισηγηθεί να σταλεί στο Σπήλαιο Πετραλώνων προσωπικό της, ώστε να εκπαιδευτεί κοντά στον Άρη Πουλιανό για να αποκτήσει "πολύτιμη πείρα" στις παλαιοανθρωπολογικές ανασκαφές. Έτσι, όμως, εμφανιζόταν ο ΕΟΤ αφενός να "αποφασίζει" περί θεμάτων αρμοδιοτήτων του ΥΠΠΟ κι αφετέρου παρουσιαζόταν σαν να μη γνώριζε ποία ήταν η άποψη  της αρμόδιας αρχαιολογικής Υπηρεσίας στην οποία "ανέθετε" το σπήλαιο, παρόλο που στο Δ.Σ. του ΕΟΤ συμμετέχει υποχρεωτικά από το Νόμο ο Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων (που τότε ήταν ο κ. Γ. Τζεδάκις). Επειδή όμως κατ’ αυτό τον τρόπο γινόταν ηλίου φαεινότερη η μεθόδευση και η παρανομία της «εξωπέταξης» της ΑΕΕ, ο ΕΟΤ σοφίστηκε ένα πρόσχημα νομιμοποίησης των ενεργειών του: Μήνυσε τον Πουλιανό για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες (πρβλ. "Ελεύθερη Γνώμη" της 22-9-1983 με τίτλο: Ο "πατέρας" του Αρχανθρώπου στο σκαμνί). Οι κατηγορίες είχαν βασιστεί τότε, όπως εξάλλου και πολύ πιο πρόσφατα, σε παρόμοιας έμπνευσης ψευδομαρτυρίες. Προφανές είναι βέβαια πως η κοινή γνώμη είχε επηρεαστεί, αλλά όμως ούτε και τότε ο ΕΟΤ παρέδωσε το σπήλαιο στο ΥΠΠΟ, παρά αντίθετα "οχυρώθηκε" πίσω από μια Υπηρεσία Αυτεπιστασίας (Υ/Α Πετραλώνων), η οποία διηύθυνε το χώρο καθ’ όλα τα έτη 1984-1997

          Το τι τέρατα και σημεία συντελέστηκαν από τους τότε «υπαλλήλους» του ΕΟΤ και μετέπειτα του ΥΠΠΟ δεν περιγράφονται εύκολα. Λαθρανασκαφές, απολύσεις φιλότιμων εργαζομένων (μεταξύ των οποίων και ο Χρ. Σαρηγιαννίδης - ο οποίος βρήκε το κρανίο του Αρχανθρώπου), κλοπές ευρημάτων κι ημερολογίων, καθώς και η μετατροπή ενός κτιρίου που η ΑΕΕ προόριζε για βιβλιοθήκη… σε κοιτώνες ή ενός άλλου κτιρίου που προοριζόταν για εργαστήριο… σε χοιροστάσιο. Σε παρόμοιες δράσεις μπορούν να συνοψιστούν τα σημαντικότερα «κατορθώματα» των υπαλλήλων του ΕΟΤ (οι οποίοι από το 1997/8 "όλως τυχαία" προσλήφθηκαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ως αρχαιοφύλακες)... Προφανώς άπασες οι ανωτέρω χοιροτροφικές και λοιπές "δραστηριότητες" τελούσανδήθεν τη "αγνοία" τόσο του ΕΟΤ, όσο και του ΥΠΠΟ, παρόλο που η ΑΕΕ 10-6-1998, και ξανά 1-4-2002, είχε καταγγείλει με φωτογραφίες τις αντίστοιχες ενασχολήσεις. Τελικά μονάχα το 2003 διατάχθηκε ΕΔΕ, το πόρισμα της οποίας επιβεβαίωνε 12-3-2003 πέρα από κάθε αμφιβολία τη λειτουργία χοιροστασίου, την ύπαρξη του οποίου οι ανωτέρω «φύλακες» και μετέπειτα ψευδομάρτυρες - απηνείς διώκτες της ΑΕΕ - τάχα… αγνοούσαν.

          Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί εξάλλου πως η όλη αντιπαράθεση είχε λάβει ασυνήθιστα έντονες διαστάσεις, όπως μαρτυρούν και τα δημοσιεύματα του Τύπου εκείνης της εποχής, φτάνοντας ακόμα και σε ύβρεις σε συνεντεύξεις εφημερίδων ακόμα και του εξωτερικού (: π.χ. πρβλ. Leberation, 8-8-1984). Συνειρμικά πάντως προκύπτει ότι καθηγητές του ΑΠΘ είναι δυνατόν να διαθέτουν κάποιες από τις προαναφερόμενες ανομολόγητες "πλάτες"…

          Όσον αφορά την προαναφερμένη ανωτέρω μήνυση του ΕΟΤ εναντίον Πουλιανού για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες, αυτή με απαλλακτικό βούλευμα τέθηκε το 1985/6 στο αρχείο ανακηρύσσοντάς τον αθώο, αλλά η τεράστια (εκ προθέσεως ή μη) ζημιά της άδικης δυσφήμησης εκ μέρους του «ελληνικού κράτους» είχε γίνει. Παρόλα αυτά δεν ασκήθηκε καμμία αγωγή, γιατί το ζητούμενο ήταν (και παραμένει) η διασφάλιση των προηγούμενων επιτυχών ερευνών με σκοπό τη συνέχισή τους και όχι η οικονομική αποζημίωση της αδικηθείσας ΑΕΕ.

           Ύστερα από την έκδοση της απόφασης του ανωτέρω αθωωτικού βουλεύματος, τον Ιούνιο του 1986 ο Νίκος Α. Πουλιανός προσλήφθηκε στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, καταλαμβάνοντας τη μόνη οργανική θέση παλαιοανθρωπολόγου στο ΥΠΠΟΑ. Όμως, καθότι ήδη έκτοτε προσπάθησε με διάφορες αναφορές να αναβαθμίσει την (αν όχι και σκόπιμα) υποβαθμισμένη παλαιοανθρωπολογία εντός του ΥΠΠΟ, το 1994 υπέστη μια αψυχολόγητη εκ μέρους της ιεραρχίας μετάταξη από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας στην Εφορεία Εναλίων (ενν. Υποβρυχίων) Αρχαιοτήτων, και πάλι παράνομα, όπως αποφάνθηκε με την 969 / 17-5-1995 απόφασή του το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Ως αποτέλεσμα αυτής της δικαστικής απόφασης μπορεί να θεωρηθεί η έκδοση της από 3-7-1995 υπουργικής ανάκλησης της παράνομης απόσπασης. Εντωμεταξύ, προκειμένου το όλο ζήτημα να εξεταστεί πριν την εκδίκαση τόσο από διοικητική, όσο και από επιστημονική σκοπιά, ο Δ-ρ Ν. Α. Πουλιανός επεσήμανε 29-9-1994 με 30σέλιδο υπόμνημα προς την πολιτική και αρχαιολογική ηγεσία τη μεγίστη ανάγκη του εκσυγχρονισμού της παλαιοανθρωπολογίας στο ΥΠΠΟ. Όμως οι αντίστοιχες προτάσεις δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψη, κρίνοντας από το ότι ουδέποτε μέχρι και σήμερα έγινε οιαδήποτε αντίστοιχη επίσημη τοποθέτηση επί των επιστημονικά διατυπωμένων του απόψεών του.

            Το 1997 σε ανάλογα συμπεράσματα μετά του ως άνω 30σέλιδου υπομνήματος, αλλά χρησιμοποιώντας πολύ πιο σκληρή γλώσσα, κατέληξε όπως προαναφέρθηκε με πόρισμα ΕΔΕ ο μηχανικός διευθυντής του ΥΠΠΟ κ. Ανδρέας Κεραμίδας. Σχετικά, αρκεί να παρατεθούν τα σημαντικότερα από τα αντίστοιχα συμπεράσματα:

 

 

          Εντωμεταξύ, από το 1983 η ΑΕΕ είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη για παράνομη αποβολή της από το Σπήλαιο Πετραλώνων. Αφού η υπόθεση εκδικαζόταν επί 14 χρόνια, 5-5-1997 εκδόθηκε η 3798 απόφαση του Εφετείου Αθηνών διατάσσοντας: «Για το συμφέρον του ελληνικού Δημοσίου» την επανεγκατάσταση της ΑΕΕ στο σπήλαιο με την ταυτόχρονη αποβολή της Υπηρεσίας Αυτεπιστασίας του ΕΟΤ. Την 13η Μαΐου 1997 η εν λόγω απόφαση επιδόθηκε στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ. Όμως, ανώτατοι κρατικοί αξιωματούχοι επέδειξαν πρωτοφανή αδιαφορία προς τη νομιμότητα. Ο τότε Υπουργός Πολιτισμού (κ. Ε. Βενιζέλος) 16-5-1997 εξέδωσε μία υπουργική απόφαση που ντροπιάζει την ελληνική Πολιτεία και το Σύνταγμα. Μέσω αυτής της απόφασης ο κ. Υπούργος ζητούσε από την Τ. Α. Χαλκιδικής, την Αστυνομία κ.ά. να συνδράμουν το Υπ. Πολιτισμού, προκειμένου ουσιαστικά να μην εφαρμοστεί η 3798 / 1997 δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου. Μάλιστα αμέσως μετά ("στο καπάκι)", το ΥΠΠΟ: Α) Δια της ΕΠΣ προέβη ξανά σε μήνυση κατά της ΑΕΕ, Β) Ο τ. Υπουργός Πολιτισμού - εν είδει εργολαβίας - με υπουργική παραγγελία ζήτησε από την εισαγγελία Θεσ/νίκης... να μην εφαρμοστεί η 3798 / 1997 απόφαση του Αρείου Πάγου και Γ) Εξέδωσε (19-5) άλλο ένα έγγραφο με θέμα να: «...απαγορεύεται στον Άρη Πουλιανό και τα μέλη της ΑΕΕ να πλησιάσουν το χώρο του σπηλαίου Πετραλώνων…»!!!

          Με αφορμή τις ανωτέρω υπουργικές "επιθυμίες" η νεοδημοκρατική Νομαρχία (στα πλαίσια της γνωστής πλέον "ανίερης συμμαχίας" ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) με τη σύμπραξη της Κοινότητας Πετραλώνων, πήγε "αυτογνομόνως" (δηλ. αυθαίρετα) 17-5-1997, μετά τις 15:00 (!) και σφράγισε το σπήλαιο... Εντωμεταξύ, δικαστικός επιμελητής είχε αρχίσει 16-5-1997 την απογραφή σχετικά με το τί περιείχε το Μουσείο (κάτι που "περιέργως" δεν έγινε το 2011, βλ. και κατωτέρω). Λόγω της "σφράγισης" που όμως είχε μεσολαβήσει 17-5-1997, ο δικαστικός επιμελητής επανήλθε 19-5-1997 και ολοκλήρωσε την απογραφή την επομένη, με 25 σελίδες κείμενο και πάνω από 1000 καταγεγραμμένα αντικείμενα, τα περισσότερα απολιθώματα. Την αντίστοιχη έκθεση απογραφής μάλλον δεν διαθέτουν τα ΥΠΠΟ-ΕΟΤ, καθότι κανένας αντιπρόσωπός τους δεν "καταδέχτηκε" να παρευρεθεί, ενδεχομένως για να απουσιάζουν από τα τραμπούκικα επεισόδια (υπάρχουν αντίστοιχες βιντεοταινίες) που οι ίδιοι είχαν δρομολογήσει, προκειμένου να αποτρέψουν την επανεγκατάσταση της ΑΕΕ. Προφανώς λόγω της πολυήμερης καταγραφής το αντίστοιχο ποσόν ανήλθε στο 1 εκ. δρχ., που αναγκαστικά κατέβαλε εξ ιδίων ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός. Παρόμοιας υφής ήταν επίσης οι αντιπουλιανικές δραστηριότητες του υπαλλήλου του ΕΟΤ και αδελφού του Γ.Γ. του ΠΑΣΟΚ Χαλκιδικής κ. Κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος καταγγέλθηκε επίσης στην Αστυνομία. (πρβλ. pdf, αλλά και κειμενογραφημένη εκδοχή). Οι "υπηρεσίες" του πάντως εκτιμήθηκαν δεόντως με αποτέλεσμα να ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα και να προσληφθεί έστω και χωρίς κάποια προσόντα, φύλακας αρχαιοτήτων... στην διαβόητη πια για τις μεθοδεύσεις της Αρχαιολογική Υπηρεσία. Πάντως, αντίθετα με τα ανωτέρω υπουργικά φιρμάνια και τις παρεπόμενες παρανομίες της Τ. Α. και λοιπών παρατρεχάμενων, η Δικαιοσύνη επέβαλε τις αποφάσεις της, τις οποίες δεν μπορεί να περιφρονεί όχι μόνο ένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά ούτε κι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Έτσι... τα πάντα έγιναν θυσία υπέρ ενός κακώς νοούμενου κομματικού συμφέροντος και προφανώς εναντίον του εθνικού (εκτός κι αν τα πράγματα είχαν ακόμα χειρότερο αντεθνικό υπόβαθρο (πρβλ. π.χ. σχετική συνέντευξη του Άρη Πουλιανού). Στη συνέχεια (1997 και 2001) ο τ. Υπουργός (όπως μάλιστα ο ίδιος έχει παραδεχτεί ον κάμερα) εξέδωσε πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής της ΑΕΕ. Ενάντια στις νέες μεθοδεύσεις ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός προσέφυγε εκ νέου στη Δικαιοσύνη (ΣτΕ), όπου όπως ήταν φυσικό - επόμενο και πάλι δικαιώθηκε.

         Το 2001 προϊσταμένη της ΕΠΣ είχε διοριστεί η κ. Στ. Σαμαρτζίδου, η οποία έδειχν απρόθυμη να αντιπαρατεθεί στον διεθνούς φήμης ανθρωπολόγο. Σ' αυτό το πλαίσιο προχωρούσε ενίοτε ακόμα και σε συμβουλές για την επίλυση διαφόρων γραφειοκρατικών προβλημάτων, όπως π.χ. με την τοποθέτηση νέων σωληνώσεων αποχέτευσης. Τότε ο τ. Υπουργός σκαρφίστηκε (προφανώς με το αζημίωτο για όποιον άλλον "ενδεχομένως" καιροφυλακτούσε ανήθικα, αλλά οπωσδήποτε νόμιμα να υφαρπάξει τις έρευνες του Πουλιανού στο σπήλαιο Πετραλώνων) και πέρασε από τη Βουλή δύο νέους νόμους: το 2002 και 2003, τον Αρχαιολογικό και το "νέο" Οργανισμό (Π.Δ. 191) του Υπουργείου Πολιτισμού αντίστοιχα. Σημειωτέο πως ο "νέος" Οργανισμός ήταν χειρότερος κι από τον προηγούμενο του 1977, καθότι άφηνε ακόμα περισσότερο απροστάτευτα τα εκτός σπηλαίων παλαιοανθρωπολογικά, αλλά και παλαιοντολογικά, ευρήματα. Βάσει αυτού του Π.Δ. 191 σχηματίστηκε η ΕΠΣΒΕ, δίχως μέχρι και σήμερα ούτε έναν ανθρωπολόγο ανάμεσα στους υπαλλήλους της. Εξάλλου, σε καμμία από τις δύο Εφορείες Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (Βορείου ή Νοτίου Ελλάδος), ενώ σχηματίστηκαν Τμήματα Αρχαιολογίας, Διοικητικού, Σπηλαιολογίας και Συντήρησης, δεν δημιουργήθηκε Τμήμα Παλαιοανθρωπολογίας. Η σκοπιμότητα που αποδίδεται σ' αυτή την «παράλειψη» είναι ότι διαφορετικά θα έπρεπε να είχε ανατεθεί η διεύθυνση του Τμήματος Παλαιοανθρωπολογίας στον Δ-ρα Ν. Α. Πουλιανό, όντας ο αρχαιότερος αρμόδιος υπάλληλος στο ΥΠΠΟΑ για ανάλογα θέματα. Έτσι, αυτή η νομοθετική διάταξη μόνο το Δημόσιο Συμφέρον δεν εξυπηρέτησε, ενώ και πάλι έμειναν στη δικαιοδοσία ή / και την αντίστοιχη (αν) ικανότητα αντίληψης του εκάστοτε αρχαιολόγου, ζητήματα απτόμενα της παλαιοανθρωπολογίας. Ό,τι και να υποστήριζε ο μόνος παλαιοανθρωπολόγος της, χωρίς δηλ. νομικό «έρεισμα» μέσω ενός Τμήματος Παλαιοανθρωπολογίας (όπως είχε εξάλλου προτείνει επίσης ο κ. Κεραμίδας το 1997), η όποια πρόταση (που κατά κανόνα αγνοούταν ή ακόμα και τορπιλιζόταν) εξαρτιόταν από τον κατά καιρούς αρχαιολόγο προϊστάμενο. Κατ’ αυτό τον τρόπο, με τη συνεργασία (ή / και συμπαιγνία) υψηλόβαθμων αρχαιολόγων αφενός, καθώς και του τ. Υπουργού αφετέρου, παραγνωρίστηκε εντελώς το από 29-9-1994 προαναφερθέν υπόμνημα. Ο μόνος λοιπόν λόγος που σχηματίστηκε η ΕΠΣ Βόρειας Ελλάδος (;!) ήταν για να υπεισέλθει το ΥΠΠΟ με νομότυπο μανδύα στο Σπήλαιο Πετραλώνων, με βασικότερο βέβαια στόχο την απομάκρυνση των ανθρωπολόγων Άρη και Νίκου Πουλιανού από τις έρευνές τους στη Χαλκιδική.

          Αρχικά στη νεοσχηματισθείσα ΕΠΣΒΕ τοποθετήθηκε προϊσταμένη το 2004 η χαμηλών τόνων Έφορος Κατερίνης κ. Ε. Παντερμαλή, η οποία όμως αντίθετα με όσα ανέμεναν οι πρϊστάμενοί της είχε διαπιστώσει ότι το έργο αμφοτέρων των Πουλιανών στα Πετράλωνα ήταν αξιόλογο κι αξιέπαινο. Υπήρξε ακόμα και συνεργασία, όπως π.χ. προκύπτει από την εξής αλληλογραφία: Η ΕΠΣΒΕ ρωτούσε με έγγραφο της 9-1-2006 για τυχόν αρνητικές επιπτώσεις του σεισμού των Κυθήρων (της προηγούμενης ημέρας) στο σπήλαιο της Χαλκιδικής. Η ΑΕΕ ανταποκρίθηκε άμεσα την επομένη, 10-1-2006. Επίσης, όταν η κ. Παντερμαλή είχε επισκεφθεί τα τρία ημιτελή κτήρια νοτίως του Μουσείου μαζί με αρχιτέκτονα της ΕΠΣΒΕ (βλ. φωτογραφία), είχε συμφωνήσει πως έπρεπε να προχωρήσουν οι εργασίες σωστικών επισκευών, προς αποφυγή ανεπανόρθωτων φθορών τους. Επιπλέον προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιπαλότητες ακόμα και με τη συμμετοχή σε σύσκεψη στα κεντρικά του ΥΠΠΟ του Δημάρχου Ν. Τρίγλιας κ. Ι. Μήτσου (για την οποία πάντως σύσκεψη ουδέποτε ενημερώθηκε τελικά η ΑΕΕ ως προς το τι διημείφθη).

          Σχετικά με τις εναντίον μας αιτιάσεις εκείνης της εποχής, αναφορικά με τη διαχείριση του σπηλαίου Πετραλώνων, απεστάλη μια επιστολή προς όλα τα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου. Μια από τις απαντήσεις ήταν 9 Noεμ. 2004, ενός επίσης τ. Υπ. Πολιτισμού, του κ. Θ. Πάγκαλου, όπου αναγράφεται: Διαβιβάστε παρακαλώ τις ευχαριστίες μου στον Πρόεδρο της Ανθρ.  Εταιρείας Δ-ρ Ν. Πουλιανό για την καλοσύνη του να με ενημερώσει για το έργο που επιτελείται υπό την καθοδήγησή του. Έργο, που είναι πολλαπλώς χρήσιμο και ωφέλιμο για την χώρα μας. Ανάμεσα τώρα από αυτό που είχε πει ο κ. Βενιζέλος πως οι απόψεις των Πουλιανών «διακινούνται ως δήθεν επιστημονικές» και την ενθαρρυντική παρότρυνση του κ. Πάγκαλου ότι το έργο της ΑΕΕ «είναι πολλαπλά ωφέλιμο για τη χώρα», γινόταν ακόμα πιο προφανές ότι οφείλαμε να συνεχίσουμε αντιπαλεύοντας όλους όσους μάχονται (ηθελημένα ή μη) κατά της Ελλάδας.

          Στο σημείο αυτό αξίζει να γίνει επίσης υπενθύμιση στο ότι από την ώρα που ανακαλύφθηκε το κρανίο των Πετραλώνων, οι γνώμες αρκετών καθηγητών του ΑΠΘ ήταν (στην καλύτερη περίπτωση) επιστημονικά απλά λανθασμένες, ενώ στη χειρότερη έντονα κακοπροαίρετες έως υβριστικές (όπως π.χ. στη Liberation 1984). Όμως αυτού του είδους οι "γνώμες" πανεπιστημιακών του ΑΠΘ επηρέαζαν σαν συγκοινωνούντα δοχεία τις τοποθετήσεις των υψηλόβαθμων αρχαιολόγων του Υπ. Πολιτισμού. Έτσι, ήταν φαίνεται πιο βολικό να συντονίζονται τα στελέχη του ΥΠΠΟ μετά των καθηγητών του ΑΠΘ, με πρωτοστατούντα τον προαναφερθέντα τ. Υπουργό κ. Ε. Βενιζέλο, ιδίως όταν μιλούσε εναντίον μας απαξιωτικά στην ως άνω «ημερίδα» για το σπήλαιο Πετραλώνων το 2005. Έτσι, ο συνταγματολόγος καθηγητής του ΑΠΘ κ. Βενιζέλος, για κάποιους αδιευκρίνιστους ως προς τις λεπτομέρειες λόγους, προχώρησε το 2005 ακόμα παραπέρα, σε αυτό που η ΑΕΕ αποκαλεί "νομικοτραγικές επιθέσεις":

Ανερυθρίαστη παραδοχή για παράνομη νομοθεσία εκ μέρους του τ. Υπουργού κ. Ε. Βενιζέλου αναφορικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων, ο οποίος καταφέρθηκε επίσης ονομαστικά εναντίον... Δικαστών του ΣτΕ

           Τον Απρίλιο του 2005 από το Δήμο Ν. Τρίγλιας οργανώθηκε μια ημερίδα, όπου και πάλι (όπως το 1982 ενώπιον του ΚΑΣ) δεν προσκλήθηκε να πει έστω τη γνώμη του ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός. Ο αποκλεισμός και ως εκ τούτου η απαγόρευση έκφρασης του ανασκαφέα χαρακτηρίζει ανέκαθεν τους καθ' έξη και υποτροπή αντιπάλους των επιστημονικών του θέσεων.

           Σ' αυτή την ημερίδα ο τ. Υπουργός παραδέχθηκε ότι φρόντισε ν' αλλάξει το Νόμο για να αποβληθεί από το σπήλαιο ο Πουλιανός λέγοντας: Την προσπάθεια αυτή (κατά της ΑΕΕ) μετά από σωρεία αρνητικών δικαστικών αποφάσεων που ολοκληρώθηκαν το 1997 την ανέλαβα εγώ, ψηφίζοντας νόμους ομόφωνα από τη βουλή, το 1997 και το 2001, χωρίς όμως αποτέλεσμα γιατί η σύμβαση (του 1981) έχει θωρακίσει τον κ. Πουλιανό με επιχειρήματα που κατά τη γνώμη μου κατά τρόπο αδικαιολόγητο επιστημονικά χρησιμοποιούν αυτές οι δικαστικές αποφάσεις, κατ’ εξοχήν οι δικαστικές αποφάσεις του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, υπό την προεδρία άλλοτε του κ. Μ. Δεκλερή κι άλλοτε της κ. Ι. Μαρρή, οι οποίες ουσιαστικά δικαιώνουν πάντα τις απόψεις του κ. Πουλιανού.

Ανήθικη προτροπή εκ μέρους του τ. Υπουργού Πολιτισμού κ. Βενιζέλου σε αλλότριους φορείς για υφαρπαγή της πνευματικής ιδιοκτησίας των Άρη και Νίκου Πουλιανού

           Στην ίδια ως άνω ημερίδα ο τ. Υπούργος Πολιτισμού προέτρεψε (!) τους ανταγωνιστές Πουλιανού να υφαρπάξουν την πνευματική του περιουσία με τα εξής λόγια: Κι εφόσον τώρα έχουμε και Εφορεία εδώ και πρόθυμο ερευνητικό δυναμικό από το Παν/μιο Θεσσαλονίκης, βλέπω και το Παν/μιο Θράκης που μπορεί να αναλάβει την άσκηση του έργου αυτού, τους οποίους να "διαφυλάξ’" δημόσια δύναμη να πάνε να ασκήσουν το αρχαιολογικό έργο...

Απερίφραστη άρνηση εκ μέρους του τ. Υπουργού Πολιτισμού για αδειοδότηση των ανασκαφών της ΑΕΕ

     Στην προαναφερμένη ημερίδα ο τ. Υπουργός είπε: Όπως φυσικά και το ΥΠ.ΠΟ. αρνείται την παροχή άδειας για τη συνέχιση του ερευνητικού ανασκαφικού παλαιοανθρωπολογικού έργου... Πράγματι, ακόμα και τότε που δεν ήταν πλέον Υπουργός, το ΥΠΠΟ αρνιόταν την παραχώρηση άδειας ανασκαφών, ενώ η ίδια άρνηση συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, μάλλον επειδή οι άνθρωποι που διορίστηκαν επί των ημερών του κ. Βενιζέλου διαχειρίζονται ακόμα και σήμερα παρόμοια ζητήματα, υπακούοντας κατά πως φαίνεται σε ανάλογα κελεύσματα, προφασιζόμενοι εκ νέου διάφορες ψευτοαιτιάσεις.

.

Προσπάθεια αναβίωσης εκ μέρους του τ. Υπουργού ουκ ολίγων μεσαιωνικών πρακτικών

           Στην ίδια παραπάνω ημερίδα ο τ. Υπούργος ανέφερε: Και να πάνε όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες να ασκήσουν ασφυκτικό έλεγχο στη λειτουργία του σπηλαίου από τον κ. Πουλιανό. Σημ: Την προτροπή για ασφυκτικό έλεγχο οι "αρμόδιες υπηρεσίες" με τα κομματοκρατούμενα όργανα την εξέλαβαν ως εντολή για κατά συρροή επιδρομές. Ως απόδειξη ανάλογων ενεργειών μπορούν να αναφερθούν 9 κατ' εξακολούθηση παράνομες, όπως αποδείχτηκε, παραπομπές της ΑΕΕ εκ μέρους της Νομαρχίας για "αγορανομικό" έλεγχο όσον αφορά μόνο (ίσα-ίσα) το κυλικείο του σπηλαίου... Άφθονα ποσά και κόποι αναλώθηκαν για να αντιμετωπιστούν αυτές οι επιθέσεις, οι οποίες εξυψώνουν βεβαίως ακόμα περισσότερο το υπεράνθρωπο έργο της ΑΕΕ, από την άλλη όμως οι αντίπαλοι "πέτυχαν" κατά κάποιο τρόπο του στόχου τους, να επιβραδύνουν τις ανακαλύψεις της. Εκείνο όμως που διαφεύγει από το σκεπτικό αυτών των δύσμοιρων αντιπάλων είναι ότι ακόμα και η απόκρουση ανάλογων επιθέσεων φέρει τελικά επιπλέον ικανοποίηση, μια και κάθε μέσον που υπάρχει ούτως ή άλλως πρέπει να διατίθεται για την υπεράσπιση της αλήθειας και της επιστήμης.

Οι τάχα "ανθρωπολογικές γνώσεις" του τ. Υπουργού

           Στην ίδια ανωτέρω ημερίδα ο τ. Υπουργός αποτόλμησε να πει: Και είμαι βέβαιος ότι και η επιστημονική κοινότητα που θα μιλήσει μετά, θα δείξει τι σημαίνει επιστημονική συγκρότηση, επιστημονική σοβαρότητα, επιστημονική μέθοδος, σε σχέση μ’ αυτά που επί χρόνια τώρα διακινούνται ως δήθεν επιστημονικές απόψεις. Σχετ. ερωτήσεις και παρατηρήσεις: Άραγε πού βρήκε ο πολιτικός κ. Βενιζέλος το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τέτοια λόγια (άκου - διακινούνται!); Μήπως απέκτησε σε κάποια κέντρα (π.χ. σπουδών) ανθρωπολογικές επίσης γνώσεις; Αυτή του η "άποψη" αφορά και την "Προέλευση των Ελλήνων"; (πρβλ. επίσης σχολιασμούς στη "νομικοτραγική του επίθεση").

Οι ΑΜΕΣΑ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ "ΟΜΙΛΙΑΣ" ΤΟΥ τ. ΥΠΟΥΡΓΟΥ

         Υπό την προστασία του νόμου περί μη ευθύνης Υπουργών, οι ανωτέρω «βολές» του κ. Βενιζέλου εναντίον της ΑΕΕ έδωσαν λαβή για εμπρηστικές και δυσφημιστικές δηλώσεις τοπικών υπαρχόντων - αρχόντων (και μη) σε διάφορα ΜΜΕ. Μετά τα ανωτέρω δεν είναι να απορεί κανείς που οι διαφαινόμενες σχέσεις ομαλοποίησης της κατάστασης επί κ. Παντερμαλή δεν άρεσαν στην τότε πολιτική κι αρχαιολογική ηγεσία του ΥΠΠΟ ή τους εκπροσώπους της Τ. Α. Πιθανολογείται ότι εξ αιτίας αυτών των προσπαθειών της, η κ. Ε. Παντερμαλή δεν άργησε να αντικατασταθεί το 2006 από τη διευθύντρια (μέχρι και σήμερα) του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης κ. Α. Βελένη.

ΟΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΟΜΙΛΙΑΣ "ΠΑΛΑΙΟΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ" ΤΗΣ ΕΠΣΒΕ

         Η ως άνω διευθύντρια της Θεσσαλονίκης προσήλθε 19-7-2006 στο Ανθρωπολογικό Μουσείο Πετραλώνων που είχε δημιουργηθεί με φροντίδες των ανασκαφέων, απαιτώντας με πολύ άσχημο τρόπο να καταβληθούν στο ΥΠΠΟ τα έσοδα του σπηλαίου. Εκείνη την ημέρα έτυχε να έχει έρθει ένα τηλεοπτικό συνεργείο για συνέντευξη από τον Άρη Πουλιανό, του οποίου στο γιακά είχε μπει μια «ψείρα» (αδιόρατο μικρόφωνο). "Ως εκ θαύματος" προφανώς η κ. Βελένη είχε αναλάβει το άχαρο έργο να διαβάλει την ΑΕΕ και τον Δ-ρα Άρη Πουλιανό. Καθώς δεν γνώριζε για το μικρόφωνο, άρχισε να ομιλεί με προσβλητικό τρόπο εναντίον του Άρη Πουλιανού, ο οποίος βγήκε στον προθάλαμο του Μουσείου φορώντας την "ψείρα", και στην κασέτα της κάμερας καταγράφηκε όλο το υβρεολόγιό της. Αυτή την κασέτα η κ. Βελένη κατάσχεσε απειλώντας τον σκηνοθέτη με την αστυνομία. «Όλως τυχαία», την επομένη 20-7-2006 η ΕΠΣΒΕ έλαβε υπηρεσιακά την απόφαση να προσλάβει υπόλογο διαχειριστή, καθότι είχε δήθεν «διαμορφώσει» την άποψη ότι συμβατική υποχρέωση της ΑΕΕ ήταν να παραδίδει τα έσοδα του σπηλαίου στο ΥΠΠΟ. Ο Άρης Πουλιανός αρχικά αμύνθηκε με εξώδικο 26-7-2006, ενώ στη συνέχεια προσέφυγε για άλλη μια φορά στη Δικαιοσύνη.

           Επίσης, η αρχαιολόγος κ. Βελένη έκρινε μάλλον πως ο νόμος της επέτρεπε να καταλήγει σε παλαιοανθρωπολογικά εξάλλου συμπεράσματα για το σπήλαιο Πετραλώνων, τα οποία ανέγραψε σε πινακίδες του Αρχαιολογικού Μουσείου της συμπρωτεύουσας. Αυτές οι πινακίδες προκάλεσαν 01-02-2007 (Χ3) αντιδράσεις εκ μέρους της ΑΕΕ για παραπληροφόρηση των επισκεπτών (αντί για 700.000, 200.000 χρόνια). Επιγραμματικά, η από μη ειδικό επιστήμονα ανάρτηση ανάλογων πινακίδων σαν «αποτέλεσμα» είχε, πέρα από την αμφισβήτηση των επιστημονικών εργασιών της ΑΕΕ, τη συρρίκνωση της ιστορίας της Μακεδονίας κατά τουλάχιστον 500.000 χρόνια. Ανάλογες επισημάνσεις διατυπώθηκαν διαδικτυακά τον Φεβρουάριο του 2007, αποτεινόμενες προς τον τότε Πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, ο οποίος συνοδευόταν από τον τ. Υπουργό Πολιτισμού κ. Βουλγαράκη, τον τ. Γ. Γ. κ. Ζαχόπουλο κ. ά. επίσημους.

           Στις πινακίδες του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης αναφερόταν επίσης η φράση του «πατέρα» της Ανθρωπολογίας, Αριστοτέλη: «Φύσει μεν εστίν άνθρωπος ζώον πολιτικόν...», η οποία μεταφραζόταν κάκιστα: «Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του προορισμένος να ζει σε μια κοινωνία με πολιτειακή οργάνωση», ενώ στα Αγγλικά ακόμα χειρότερα: «Α social instinct is implanted in all men by nature - ένα κοινωνικό ένστικτο είναι από τη φύση εμφυτευμένο σε όλους τους άνδρες» (πιθανότατα ενν. ανθρώπους - humans). Το σωστό βέβαια είναι απλά: «Από τη φύση του ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό». Αργότερα η πινακίδα αυτή αποσύρθηκε, με το Μουσείο Θεσσαλονίκης να αποδέχεται έτσι έμμεσα ή / και σιωπηρά την ορθότητα της κριτικής μας.

           Ανάλογοι ισχυρισμοί, από μη εξειδικευμένους δηλ. επιστήμονες για την ηλικία, είχαν εξάλλου διατυπωθεί προηγουμένως εκ μέρους της τ. προϊσταμένης της ΕΠΣ και εν συνεχεία Γενικής Διευθύντριας Αρχαιοτήτων (συνεργάτιδας επί χούντας του Σ. Μαρινάτου) κ. Β. Βασιλοπούλου, από την οποία κάποια στιγμή το 2000 κυκλοφόρησε ένα φυλλάδιο όπου αναφερόταν ξανά η χρονολόγηση των 200.000 για τον άνθρωπο των Πετραλώνων - πρβλ. έγγραφα της 4-9-2000, 25-4-2002, 3-7-2002, 10-1-2007 - με φωτογραφίες ή 28-2-2007). Κατόπιν σχετικών ενστάσεων της ΑΕΕ, η ΕΠΣ ανέγραψε τελικά αμφότερες τις εκτιμήσεις για την αντίστοιχη ηλικία, δηλ. τόσο καθηγητών του ΑΠΘ, όσο και της ΑΕΕ.

          Εν κατακλείδι οι «επιθέσεις» και προτροπές για ασφυκτικό έλεγχο της ΑΕΕ εκ μέρους του κ. Ε. Βενιζέλου «εισακούστηκαν» από Υπηρεσίες της Νομαρχίας Χαλκιδικής (με απανωτούς αγορανομικούς ελέγχους, όπως προαναφέρθηκε δήθεν για τη λειτουργία του κυλικείου του σπηλαίου) και της ΕΠΣΒΕ επί κ. Βελένη (όσον αφορά τα έσοδα). Στη συνέχεια αποδείχθηκε στα Δικαστήρια πως όλες οι ενέργειες ήταν παράνομες, με βασικό προφανώς αποτέλεσμα τη βλάβη και όχι την προστασία του μνημείου ή της φήμης του, αλλά αυτό δεν ήταν κάτι που πολυενδιέφερε τους κρατούντες μεν, άρπαγες δε.

          Στην προαναφερόμενη εξώδικο της 26-7-2006 τέθηκε προς το Υπουργείο Πολιτισμού το θέμα να εξεταστεί επίσης πειθαρχικά η κ. Βελένη. Προς διάσωσή της τότε η Αρχαιολογική Υπηρεσία προχώρησε (συντεχιακότατα) σε αντικατάστασή της από τον κ. Α. Ντάρλα. Έτσι όλη η προσοχή επικεντρώθηκε πάνω του και απομακρύνθηκε από την κ. Βελένη. Επειδή όμως εντωμεταξύ η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως, με ακόμα πιο επαίσχυντες αντιπαλαιοανθρωπολογικές μεθοδεύσεις, η ΑΕΕ ζήτησε (ξανά, ακόμα και πρόσφατα - 12 Φεβρουαρίου 2018) να αποδοθούν οι όποιες ευθύνες έστω και τώρα. Οψόμεθα για τα περεταίρω...

 

ΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΕΕ ΚΑΤΑ ΤΗ "ΜΑΣΟΠΑΓΕΤΩΔΗ" ΠΕΡΙΟΔΟ 1997-2011

          Μαζί με την παράλληλη αντιμετώπιση των δικαστικών και διοικητικών ζητημάτων συντελέστηκε μια ανεπανάληπτη σειρά επιστημονικών δημοσιεύσεων. Το σύνολο 24 εξ αυτών απαντάται στην επιστημονική βιβλιογραφία. Ανάμεσά τους μπορούν αναφερθούν ενδεικτικά: τα προβλήματα ταξινόμησης των "erectus" και των αυστραλοπιθήκων, η δυνατότητα χρονολόγησης μέσω Πετραλώνων της αγγλικής παλαιοανθρωπολογικής ανασκαφής στο Μπόξγκροουβ, η 2η διδ. διατριβή του Ν. Α. Πουλιανού, άρθρο κατά του ρατσισμού, η ανεύρεση και η αντίστοιχη σημασία δοντιού ενός 2ου ανθρωπίδη από το "Μαυσωλείο", οι απόλυτες χρονολογήσεις, το έργο του Α. Ν. Πουλιανού, εισαγωγή στην εποχή του λίθου (για το Παν/μιο Αιγαίου) και την αναγωγή ελληνικών λέξεων κατά την ίδια (λίθινη) εποχή.

         Ως απαύγασμα των ανωτέρω δημοσιεύσεων μπορεί να θεωρηθεί η έκδοση περιορισμένου αριθμού αντιτύπων ενός βιβλίου το 2008, 340 σελίδων μεγέθους A4, για τα παλαιολιθικά τέχνεργα του σπηλαίου Πετραλώνων (Petralonae Palaeolithicum - βλ. εξώφυλλο και ολόκληρο), με αναφορές σε αδημοσίευτο υλικό ακόμα και του 1968. Και αυτό το βιβλίο έχει εξάλλου κατατεθεί με αριθμό πρωτοκόλλου (3781 / 4-1-2012 στην ΕΠΣ) και ως εκ τούτου είναι γνωστό στο Υπουργείο Πολιτισμού. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί επίσης το γεγονός ότι η παρουσίαση των διάφορων τέχνεργων διεθνώς γίνεται βασικά σχεδιαστικά. Όμως αυτή η μέθοδος αποδίδει αυτό που βλέπει ο μελετητής, αντιπροσωπεύοντας έτσι μια ερμηνεία του τρόπου επεξεργασίας των τέχνεργων και όχι αυτό πουκαθίσταται αναμφισβήτητο για κάθε ειδικό μέσω της πιστής φωτογραφικής απεικόνισης. Η τελευταία μεθοδολογία μαζί με κάποια νεωτεριστικά στοιχεία αναφορικά με την ορολογία αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στα Πετράλωνα και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που ο προαναφερθείς Διευθυντής του Ανθρωπολογικού Ινστιτούτου των Παρισίων ακαδημαϊκός κ. H. de Lumley προσκάλεσε τον Δ-ρα Ν. Α. Πουλιανό προσφέροντας την κάλυψη των εξόδων, προκειμένου να προχωρήσει η μελέτη των εργαλείων του Τουταβέλ από τα Πυρηναία με την καινούργιαμεθοδολογία. Ούτε όμως αυτή ημελέτη ευοδώθηκε, χάριν της "ατάραχης και ματαιόδοξης απραξίας" που διακατέχει την "ελληνική" κατά τα άλλα Αρχαιολογική Υπηρεσία. Για ανάλογες αιτίες δεν προχώρησε και η ολοκλήρωση της μελέτης των οστέινων τέχνεργων, μένοντας έτσι στο προκαταρκτικό στάδιο της ανακοίνωσης που είχε γίνει στο 13ο Παγκόσμιο Συνέδριο Σπηλαιολογίας στη Μραζίλια το 2001. Όπως προαναφέρθηκε το 2005 το 14ο Παγκόσμιο Συνέδριο Σπηλαιολογίας διοργανώθηκε στην Αττική, ενώ το 2009 το 15ο στο Τέξας, όπου παρουσιάστηκε ο "Υπερπέλεκυς" και η παγκοσμίως πρωτότυπη ιστοσελίδα αφιερωμένη στο σπήλαιο των Πετραλώνων. Το 2012 το ίδιο λίθινο εργαλείο παρουσίασε ξεδιάντροπα στην ΕΡΤ ένα μέλος του ΚΑΣ, φανερώνοντας ένα αδιανόητο επίπεδο, με όλα τα σημάδια διάθεσης υφαρπαγής πνευματικής ιδιοκτησίας ακόμα και ενός συναδέλφου του μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού (βλ. σχετικό βίντεο).

  

ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΕΕ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΑ ΑΝΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ... ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΟΥΣ

(ενδεικτικά, ορισμένα περιστατικά):

          Α) Αναφορικά με τις καταστροφικές παρεμβάσεις που έχει υποστεί το κρανίο του Αρχανθρώπου των Πετραλώνων, αρχικά 31-10-1985 / 457 η ΑΕΕ προέβη σε σχετική έγγραφη αναφορά, η οποία τότε δεν διερευνήθηκε λόγω... "ανωτέρας βίας". Έτσι, η ΑΕΕ επανήλθε 16-9-2005 / 1245, προτείνοντας μάλιστα να ληφθούν άμεσα συγκεκριμένα μέτρα προστασίας τού απολιθώματος (φωτογραφική τεκμηρίωση, βιντεοσκόπηση κλπ), προτάσεις που όμως και πάλι απέβησαν εις μάτην (καθότι ξανά παράνομα δεν δόθηκε καμμία συγκεκριμένη αντίστοιχα απάντηση, αλλ' ούτε κι έγινε, ακόμα και σε ύποπτα πλαίσια, κάποια ανάλογη ενέργεια). Του ζητήματος συνεχίζει να ενημερώνεται από την ΑΕΕ το ελληνικό κράτος (27-10-2005, 31-12-2007, 28-1-2008, 12-3-2009 ή 19-7-2010), ενώ παραπέρα σχετική πληροφόρηση γίνεται εκ μέρους επίσης της Ευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης (σε συνέχεια αποφάσεων τόσο του 1984 στη Φλωρεντία, όσο και του 2010 στο Πόζναν της Πολωνίας), οι οποίες (αποφάσεις) συνοψίστηκαν σε επιστολή 5-9-2012 προς το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο δήθεν "απάντησε" 31-10-2013 (παραδόξως όμως πως, σε επιστολή της Παγκόσμιας Ένωσης Σπηλαιολογίας - IUS) της 13-8-2013, με μια "ως εκ του θαύματος" εκ νέου παραπομπή του εγγράφου στους καταγγελλόμενους. Εν ολίγοις, ένας ανθρωπολόγος εξ ΗΠΑ, ένας εξ Αγγλίας, ένας εκ Γερμανίας και οι δύο Πουλιανοί από την Ελλάδα, διαπιστώνουν τεράστιες φθορές που έγιναν επί του κρανίου του Αρχανθρώπου στα χέρια καθηγητών του ΑΠΘ. Σε συνέχεια όμως των ανωτέρω, η Αρχαιολογική Υπηρεσία 15-1-2008 και υστερότερα 31-10-2013 δήθεν "απάντησε" ότι: Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε διεξοδική επιθεώρηση του κρανίου από ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από καθηγητές του Πανεπιστημίου (εν προκειμένω του καταγγελλόμενου ΑΠΘ) και τον Διευθυντή της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας της Βόρειας Ελλάδας (τον κ. Α. Ντάρλα). Με τον έλεγχο αυτό διαπιστώθηκε ότι το κρανίο βρίσκεται σε άριστη (;) κατάσταση και προστατεύεται με ασφάλεια στο Μουσείο Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί αφενός ότι στην ομάδα των "εμπειρογνωμόνων" δεν συμπεριλήφθηκε και πάλι κανένας ανθρωπολόγος, ενώ ο κ. Ντάρλας όντας αρχαιολόγος προφανώς αδυνατεί να διαπιστώσει κατά πόσο έγιναν και ποίες ζημιές στο κρανίο. Αφετέρου, ξανά δεν ρωτήθηκε σχετικά, ενώ προφανώς θα έπρεπε, ο μόνος παλαιοανθρωπολόγος που υπηρετεί στο ΥΠΠΟΑ, Δ-ρ Νίκος Πουλιανός, είς εκ των 5 καταγγελλόντων. Έτσι, είτε οι ειδικοί επιστήμονες ανησυχούν χωρίς λόγο, είτε από πλευράς καθηγητών ΑΠΘ και Αρχαιολογικής Υπηρεσίας επιχειρήθηκε μια άνευ προηγουμένου εξαπάτηση των πάντων: σχεδόν όλου δηλ. του υπουργικού συμβουλίου (Υπουργών Πολιτισμού, Τουρισμού, Παιδείας, Δικαιοσύνης κ.ά.), αλλά το χειρότερο της Διεθνούς Σπηλαιολογικής Ενώσεως, η οποία προφανώς αδυνατούσε να διανοηθεί ότι η εν Ελλάδι Αρχαιολογική Υπηρεσία μπορούσε ακόμα και να ψεύδεται ασύστολα ενώπιό της...

         Β) Διαδικτυακές "επίσημες" διαστρεβλώσεις: Με το 1942 / 7-7-2016 έγγραφό της η ΑΕΕ διαμαρτυρήθηκε για το ότι η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (ΕΠΣ) στην επίσημη ιστοσελίδα της σχετικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων διαστρεβλώνει ακόμα και τη βιβλιογραφική αντίστοιχα πραγματικότητα, αναφερόμενη στο ενδεχόμενο των 300.000 χρόνων (αρχικά η κ. Βασιλοπούλου, μετά η κ. Βελένη και ξανά ο κ. Νάρλας) με την ανεκδιήγητη βιβλιογραφική παραπομπή σε ανάλογα συμπεράσματα στον Άρη Πουλιανό (παραβιάζοντας "πολιτισμένα" κάθε ιερό και όσιο). Και πάλι όμως η Γενική Δ/νση Αρχαιοτήτων ανέθεσε το χειρισμό του ανωτέρω 1942 εγγράφου στην καταγγελλόμενη ΕΠΣ, η οποία δήθεν "απάντησε" 3-8-2016, ενώ ταυτόχρονα (εντός ολίγων ημερών) εξαπέλυε 12-8-2016 μια εκδικητική επίθεση, με κλήση σε απολογία του μόνου της παλαιοανθρωπολόγου Δ-ρα Ν. Α. Πουλιανού. Είναι γνωστό πως η Αρχαιολογική Υπηρεσία είναι ένα εν διαπλοκή εξαρτώμενο κράτος εν κράτει (πρβλ. π.χ. Ελευθεροτυπία του 1980 ή Iefimerida του 2017), όμως ανεξαρτήτως τούτου το σημαντικότερο ερώτημα που ανακύπτει για το ζήτημα, είναι κατά πόσο η Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και οι διάφοροι συναρμόδιοι (συμ)φορείς του ΥΠΠΟΑ δεν έχουν μέχρι σήμερα ούτε καν αντιληφθεί ότι το ανωτέρω (3-8-2016) έγγραφο της ΕΠΣ αποτελεί κλασσική περίπτωση υπεκφυγής απάντησης, αν όχι και στοχευμένης συγκάλυψης πλείστων όσων παρανομιών; Έτσι, με αφορμή αυτή τη διαστρέβλωση, τέθηκε εξάλλου στη συνέχεια το ερώτημα: Μήπως άραγε η Αρχαιολογική Υπηρεσία δρα ανθελληνικά (οπότε κατά συνέπεια επίσης κι αντιευρωπαϊκά); Η συνέχεια επί της οθόνης...

         Γ) Στην εφημερίδα «Χρόνος» της Κομοτηνής δημοσιεύθηκαν αναφορικά με το σπήλαιο Πετραλώνων τέσσερα άρθρα με τίτλο: Τα χάλια και οι αυθαιρεσίες στο επικίνδυνο πια Σπήλαιο Πετραλώνων. Τα τελευταία δύο εξ αυτών των άρθρων κυκλοφόρησαν 17-8 και 24-8 του 2016 (μέρος Γ' και Δ' αντίστοιχα), παραθέτοντας επιστολές επισκεπτών αναφορικά με τα ίχνη φωτιάς που έχει ανακαλύψει εκεί ο Δ-ρ Α. Πουλιανός. Οι επιστολές αυτές έκαναν λόγο για "ξεναγήσεις" πως τα ίχνη φωτιάς οφείλονται σε επενέργεια κεραυνών - (αν είναι δυνατόν;) - ή / και απλά σε σκούρα χώματα, με ρητές νύξεις περί του (δήθεν) εσφαλμένου των σχετικών απόψεων του ανασκαφέα. Υπεύθυνη για οποιεσδήποτε ενέργειες στο σπήλαιο Πετραλώνων, σύμφωνα με το Νόμο καθώς και αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων, είναι η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας (ΕΠΣ). Για αυτό, την 15η Δεκεμβρίου 2016 η ΑΕΕ αποτεινόμενη προς τη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων (ΓΔΑΠΚ), που είναι η προϊσταμένη αρχή της ΕΠΣ, ζήτησε εξηγήσεις για τις καταφανώς δυσφημιστικές για τον ανασκαφέα προαναφερμένες "ξεναγήσεις". Η ΓΔΑΠΚ έκρινε σκόπιμο να διαβιβάσει "λόγω αρμοδιότητας" την από 15-12-2016 επιστολή της ΑΕΕ πάλι στην ΕΠΣ, η οποία δεν έχασε βεβαίως την ευκαιρία, αν και καταγγελλόμενη Υπηρεσία, να "απαντήσει" 23-1-2017. Έτσι στις ερωτήσεις της ΑΕΕ κατά πόσο εκφράζονται οι απόψεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με τις εν λόγω "ξεναγήσεις", οι απαντήσεις της ΕΠΣ ήταν καταφανέστατα άσχετες με τις ερωτήσεις, όπως π.χ. για το εάν πρόκειται για έρευνα της εφημερίδας ή όχι κ.ά. Αντίθετα, τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς στη Γη (700.000 ετών) βρέθηκαν πράγματι από την ΑΕΕ στο σπήλαιο Πετραλώνων, όπως προκύπτει από επιστημονικές δημοσιεύσεις ή συνεντεύξεις "ον κάμερα" (και όχι βεβαίως κάποια πινακίδα που η ΕΠΣ επικαλέστηκε πρόσφατα για να "αποδείξει" ότι η ΑΕΕ προέβη σε παράνομες ανασκαφές). Πάντως το ύφος στις δήθεν "απαντήσεις" το 2017, θυμίζουν έντονα το ερώτημα της "Κάθε 1ης του μηνός" Ιουλίου 2011: όντως ή (/και) σκόπιμα είναι τόσο ανίκανοι; Στο σημείο αυτό επισημαίνεται εξάλλου πως ακόμα κι αν υποτεθεί πως η ΓΔΑΠΚ διαβίβασε την από 15-12-2016 καταγγελία της ΑΕΕ, ώστε να διαθέτει και την άποψη της ΕΠΣ, το γεγονός ότι ενώ όφειλε δεν έλεγξε (συγκρίνοντας) τα εν λόγω έγγραφα και ταυτόχρονα τους υφισταμένους της, δείχνουν μια προσπάθεια συγκάλυψης (κοινώς κουκουλώματος) των παρανομιών και ενδεχομένως ακόμα και της μεταξύ τους συνενοχής. Σε κάθε περίπτωση βεβαίως δεν προσέφερε τίποτα το θετικό στην εικόνα της Δημόσιας Διοίκησης μιας Γενικής Διεύθυνσης της ΕΕ, η οποία χρηματοδοτείται από τις οικονομίες των Ευρωπαίων πολιτών, προκειμένου "έντεχνα" να αποφευχθεί η απάντηση σχετικά με την ανακάλυψη για τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που άναψαν ποτέ ανθρώπινα χέρια πάνω στη Γη (με την ταξινομική σημασία βεβαίως και πάλι του γένους, υπό την έννοια δηλ. του προηγούμενου εξελικτικού σταδίου από αυτό των σημερινών ανθρώπων).

       Δ) Το 121126 AEE 1870 για ένα φύλλο πρίνου Intel Life

 

ΥΠΠΟπαράνομες μη απαντήσεις σε έγγραφά μας

          Με βάση τα παραπάνω αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι, συνήθως, παράνομα δεν δίνονται καθόλου απαντήσεις. Όποτε δε ενίοτε δίνονται, τότε αυτές επίτηδες - και ξανά παράνομα - παραβλέπουν την ουσία των εγγράφων της ΑΕΕ, στο πλαίσιο μιας ΥΠΠΟδιαστρέβλωσης, καθόλα τεραστίων διαστάσεων.

 

ΑΝΕΠΙΤΥΧΗΣ ΚΙ ΑΝΗΘΙΚΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΤΗΣ ΑΕΕ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ ΑΠΟ "ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ"

          Το 2013, πιθανότατα με βάση τις προαναφερμένες "πλάτες" του κ. Βενιζέλου, αλλά και της ετέρας ομόσταυλής του Γ. Γ. του ΥΠΠΟ, αρχαιολόγου κ. Λ. Μενδώνη, ο κ. Ντάρλας ως προϊστάμενος της ΕΠΣΒΕ, καθώς και μέλος τότε του ΚΑΣ υπέβαλε για λογαριασμό της ΕΠΣΒΕ, αυτοπροσδιοριζόμενος για άλλη μια φορά ότι δεν είναι το ίδιο πρόσωπο (ο προϊστάμενος με τον αρχαιολόγο επιστήμονα, μια άλλη προσφιλέστατη μέθοδος του εν λόγω ατόμου), υπέβαλε προς το ΚΑΣ αίτηση άδειας ανασκαφικών ερευνών στο Σπήλαιο Πετραλώνων, την ώρα που γνώριζε ότι ανάλογο αίτημα της ΑΕΕ εκκρεμούσε ενώπιον του ΣτΕ. Ως προϊστάμενος δηλ της ΕΠΣΒΕ υπέβαλε προς το ΚΑΣ του οποίου ήταν επίσης μέλος, να λάβει η ΕΠΣΒΕ στο όνομά του (ουσιαστικά εφ' όρου ζωής) άδεια ανασκαφικών ερευνών στο σπήλαιο Πετραλώνων. Η αντίστοιχη ημερήσια διάταξη αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο 7-6-2013. Έτσι, η ΑΕΕ 14-6-2013 (προβαίνοντας σε νέα έξοδα) κατέθεσε στο ΥΠΠΟ σχετικό εξώδικο, το οποίο επιδόθηκε νομίμως την ίδια ημερομηνία (σχ. πρβλ. ΑΡΧΕΙΟ ΑΕΕ του έτους 2013). Έκτοτε ο κ. Ντάρλας δεν συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στα μέλη του ΚΑΣ, αλλά και το τι γνωμοδότησε τότε το ΚΑΣ παρά τις σχετικές επίμονες αιτήσεις της ΑΕΕ αποτελεί κι αυτό παράνομα ένα μυστήριο...

 

ΥΠΠΟΑρχαιολόγοι;

 

Graecopithecus 

 

 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Α΄ (εγγράφων ή δημοσιοποιήσεων, που για το 2017 ομαδοποιούνται σε 28 επιστημονικού και 7 διοικητικού περιεχομένου)

 

1-11- 2017: Οι σημαντικότερες (topβιντεοταινίες στο διαδίκτυο αναφορικά με το έργο της ΑΕΕ και του Άρη Πουλιανού. (Οι επιμέρους δημοσιοποιημένες συνεντεύξεις επέχουν επίσης τη θέση βιβλιογραφικών αναφορών, ενώ παράλληλα υπάρχουν στο ΑΡΧΕΙΟ επίσης της ΑΕΕ).

1-10-2017: Μια σύντομη αναδρομή στις απαρχές της ανθρωπολογίας, τις διάφορες ασθένειες, τον καρκίνο του πέους, καθώς και την περιτομή… της Δημοκρατίας.

1-9- 2017: Η ιταλική διδακτορική διατριβή του Δ-ρα Νίκου Α. Πουλιανού του 1989.

1-8-2017: Η Ελλάδα ή η Τουρκία είναι ο τόπος γέννησης της τυραννίας; / Greece or Turkey is the birthplace of tyranny?

1-7- 2017: Αρένες και Στάδια / Arenas & Stadiums.

1-6- 2017: Helladopithecus είναι η σωστή ταξινομική ονοματοδοσία για τον Greacopithecus.

1-5- 2017: Α) Ημερίδα για την ελληνική γλώσσα. B) Επετειακό αφιέρωμα στη Δόμνα ΣαμίουΓ) Παραπέρα προτάσεις για τη βελτίωση της οδικής μας συμπεριφοράς.

1-4- 2017: Α) "Ξεχασμένες" γενεσιουργές αιτίες του 1821. B) Μια πρόσφατη μεταπτυχιακή εργασία του ΕΑΠ. Γ) Συντοπίτες υποψήφιοι νομπελίστες. Δ) Ένα διαδικτυακό ρωσικό σχόλιο για την εκπομπή σχετικά με το Υ χρωμόσωμα στο "μικροσκόπιο" της Πόπης Τσαπανίδου και Ε) Τα νέα από το Ινστιτούτο του "Αρχιπελάγους".

1-3- 2017: Γεια σου Νίκε Κούνδουρε.

1-2- 2017: Α) Η βιογραφία του Άρη Ν. Πουλιανού, εκτός από άλλες έξι ακόμα γλώσσες, επίσης στα Γαλλικά. Β) Πρβλ. ανωτέρω... σχετικά με τα αρχαιότερα ίχνη φωτιάς που βρέθηκαν ποτέ επί της Γης. Γ) Πενθήμερες εκδηλώσεις (1-5 Φεβρ.) για τη μάχη των οχυρών του 1941 στο Πολεμικό Μουσείο. Δ) Ηλ. επιστολή συμπαράστασης στο έργο μας από ομογενή της Γερμανίας, μαζί με τις δικές μας ευχαριστίες.

1-1-2017: Α) Το μεθ’ υπερβολής επίγραμμα του Μαραθώνα και το στρατηγικό "σφάλμα" στις Θερμοπύλες. Β) Διημερίδα αναφορικά με τη δραστηριότητα των Γερμανών αρχαιολόγων στην Ελλάδα.

 

 

11-3-2015: Έκκληση του Δημοτικού Διαμερίσματος Πετραλώνων προς το Δήμο Προποντίδας (των Ν. Μουδανιών) να παρέμβει στο Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να σταματήσει η υποβάθμιση του σπηλαίου Πετραλώνων από ενέργειες των αρχαιολόγων, οι οποίοι το έχουν (περι)"αναλάβει". Στη συνέχεια η ΑΕΕ προέβη 23-3-2015 σε περαιτέρω επισημάνσεις, οι οποίες πρέπει άραγε να θεωρείται... "άγνωστο" σε ποίον ακριβώς κάλαθο των αχρήστων έχουν καταλήξει;

 

 

8-3-2012 (σούρουπο): Ανεξιχνίαστη μέχρι και σήμερα απόπειρα δολοφονίας του Δ-ρα Άρη Πουλιανού και της συζύγου του (μέσα στον ξενώνα της ΑΕΕ που συνέχισαν να διαμένουν και μετά το 2011) δίπλα στο σπήλαιο Πετραλώνων.

 

 

5-1-2011: Μόλις δύο βδομάδες πριν γίνει γνωστή η απόφαση 88/2011 του ΣτΕ, η ΑΕΕ προέβη σε προτάσεις για την περαιτέρω αξιοποίηση του σπηλαίου Πετραλώνων με χρήματα της ΕΕ, υπογραμμίζοντας πως: η απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων (ΕΣΠΑ) και η εκταμίευση των χρημάτων θα (πρέπει να) γίνεται από τις εμπλεκόμενες κρατικές Υπηρεσίες, χωρίς τη δική μας αντίστοιχα ανάμειξη. Συμβουλεύαμε δηλ. το κράτος, λόγω πείρας 10ετιών στο χώρο, ποία έργα είναι πρωταρχικά αναγκαία να γίνουν, με χρήματα που θα απορροφούσαν οι δικές του Υπηρεσίες, ξεκαθαρίζοντας πως η ΑΕΕ αφιλοκερδώς δεν ζητούσε να συμμετάσχει και να λάβει τίποτα από τις αντίστοιχες επιδοτήσεις. Το βασικότερο κριτήριο ήταν ο φόβος να μην γίνουν ζημιές (που τελικά όμως έγιναν) λόγω της αναμενόμενης απειρίας των "αρμοδίων" στον παλαιοανθρωπολογικό αυτό χώρο. Μάλλον περιττεύει να αναφερθεί πως ουδέποτε οι ίδιοι κρατικοδίαιτοι "καταδέχτηκαν" να γίνει κάποια τοποθέτηση επί των καθεαυτού προτάσεων (ψέλλισαν μόνο ότι ο εν λόγω χώρος δεν αφορά την ΑΕΕ - όντας πλέον υπό τη δικαιοδοσία κι αρμοδιότητα του ΥΠΠΟΑ). Πάντως, από τότε μέχρι και σήμερα κανένα από τα προτεινόμενα έργα ούτε καν άρχισαν. Στο σημείο αυτό μπορεί ακροθιγώς να σημειωθεί επίσης πως οι διάφοροι "συμφορείς" έχουν ζητήσει εκατομμύρια ευρώ για να επιδοτηθούν οι... χρόνιες ανάγκες τους, προς εξωραϊσμό του "αρχαιολογικού" χώρου του σπηλαίου Πετραλώνων.

          Παρόλο που το αρμόδιο Ε' Τμήμα του ΣτΕ πάντα δικαίωνε την ΑΕΕ, ξαφνικά το 2010 υπό την προεδρία του κ. Πικραμένου (γνωστού και ως κατοπινού υπηρεσιακού πρωθυπουργού) σε ολομέλεια (με τη νομική διαφωνία πάντως των Δικαστών του Ε΄ Τμήματος, αν και προερχόμενος ο κ. Πικραμένος από αυτό το Τμήμα) αποφασίστηκε η αποβολή του Δ-ρα Άρη Πουλιανού. Έτσι, έγιναν πραγματικότητα τα προτρεπόμενα εκ μέρους του κ. Βενιζέλου στην προαναφερμένη ημερίδα του 2005, ενώ παράλληλα η ζημιά που προκλήθηκε στο σημαντικότερο παλαιοανθρωπολογικό ελληνικό μνημείο (ή έστω και αρχαιολογικό, όπως αντιεπιστημονικά αρέσκονται να το αποκαλούν οι "αγάνωτοι τενεκέδες" - κατά πως τους ονομάτίζει ο πανεπιστημιακός καθηγητής αρχαιολογίας κ. Α. Ζώης), όλα τα τελευταία χρόνια δεν έχει προηγούμενο. Την ίδια απόφαση του ΣτΕ ο νομικός σύμβουλος της ΑΕΕ χαρακτηρίζει ως δικαστικό πραξικόπημα.

 

"ΥΠΠΟπροστασία" καταδικασμένων ψευδομαρτύρων και το αντίστοιχο "πολιτισμένο" μπούλινγκ (;!)

          Το 2007 εκδόθηκε η 2812 δικαστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία οι δύο γνωστοί από τα προαναφερθέντα αρχαιοφύλακες του ΥΠΠΟ (οι κ. Κ. Παπαδόπουλος και Α. Χαντζαρίδης), εκείνοι που είχαν επίσης διατελέσει μέχρι το 1998/9 υπάλληλοι της προαναφερμένης Υπηρεσίας Αυτεπιστασίας του ΕΟΤ (οι ίδιοι που δεν γνώριζαν... τίποτα για την ύπαρξη χοιροστασίου), είχαν καταδικαστεί ως ψευδομάρτυρες διότι κατήγγειλαν αμφότερους τους Πουλιανούς (Άρη και Νίκο) πως (δήθεν) έκαναν λαθρανασκαφές ( ...αν είναι ποτέ δυνατόν... ) στο σπήλαιο Πετραλώνων. Ο βασικότερος στόχος βέβαια ήταν ο μόνος παλαιοανθρωπολόγος του ΥΠΠΟΑ, Δ-ρ Νίκος Α. Πουλιανός, διότι αν γινόταν κατορθωτό να καταδικαστεί για ανάλογο αδίκημα, όντας υπάλληλος σε Αρχαιολογική Υπηρεσία, θα είχε χάσει τη θέση του κινδυνεύοντας ακόμα και με φυλάκσιη. Μέχρι σήμερα πάντως παραμένει επίσης άγνωστο κατά πόσο οι αντίστοιχες "καταγγελίες" τελούσαν καθ' υπαγόρευση των τότε "ιθυνόντων" της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Η συνέχεια όμως είναι εκπληκτική, ακόμα και για μας τους Έλληνες που έχουμε εξοικειωθεί με παρόμοιες απατεωνιές. Αυτή λοιπόν τη δικαστική απόφαση πρωτοκόλλησε η ΑΕΕ 6-2-2008 στο ΥΠΠΟ (όπου πήρε τον αρ. πρωτ. 11746 / 8-2-08), με την παράκληση για ενημέρωση των ενεργειών που θα ακολουθούσαν εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού. Τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση αναμενόταν κάποια απάντηση. Αλλά φευ ούτε και τότε έγινε αυτό. Αντίθετα, ο μεν πρώτος αρχαιοφύλακας πήρε προαγωγή, ο δε δεύτερος συνταξιοδοτήθηκε κανονικότατα. Αυτό συνέβη διότι το τότε ΥΠΠΟ είχε σκαρφιστεί το εξής τέχνασμα: Με τον ίδιο αρ. πρωτ. (11746) απέστειλε 2-4-2008 την απόφαση 2812 / 2007 στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, κάτι που δείχνει καραμπινάτη περίπτωση "κουκουλώματος δια του βραχυκυκλώματος". Κατ' αυτό τον τρόπο το ΥΠΠΟ εμφανίζεται μέχρι και σήμερα πως τάχα έκανε αυτό που όφειλε, ενώ οι δικαστές της Θεσσαλονίκης μάλλον πρέπει να έμειναν κατάπληκτοι καθότι τους αποστελλόταν από την Αθήνα η δικαστική απόφαση που οι ίδιοι είχαν ήδη εκδώσει στη συμπρωτεύουσα.

         Αν τώρα φανταστεί κανείς πως η ανωτέρω κατάληξη αποτέλεσε και την τελική έκβαση, απατάται, καθότι υπήρξε μια συνέχεια ακόμα πιο βορβορώδης. Χρησιμοποιώντας, εν γνώσει του τους ίδιους καταδικασμένους ψευδομάρτυρες κι υποστηρίζοντας το ίδιο ακριβώς κατηγορητήριο, ο προαναφερθείς κ. Α. Ντάρλας κατέθεσε 29-10-2008 (σχετ. πρβλ. επίσης ΑΡΧΕΙΟ) άλλη μια από τις πολλές μηνυτήριες αναφορές εναντίον αμφοτέρων των Πουλιανών. Η μήνυση αυτή τέθηκε 25-6-2009 στο αρχείο. Παρόλα αυτά, 2-5-2010 διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης το υπ’ αριθ. πρωτ. 3503/6-5-2010 έγγραφο του Υπουργείου Πολιτισμού, που απευθυνόταν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με το οποίο ο αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού (τότε ήταν ο κ. Π. Γερουλάνος - "ομογάλακτος" του κ. Ε. Βενιζέλου, κατόπιν βεβαίως σχετικής προηγούμενα εισηγήσεως εκ μέρους του κ. Α. Ντάρλα), ζήτησε την ανάσυρση της δικογραφίας, διότι κατά την άποψή του, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, ο οποίος την είχε θέσει στο αρχείο (25-6-2009) έσφαλε στην κρίση του. Έτσι, ανασύρθηκε η δικογραφία κι επαναλήφθηκε η διαδικασία των ανακρίσεων. Αποτέλεσμα: Χάθηκαν ξανά άσκοπα χρόνος, χρήμα, καθώς επίσης κόπος, εκπεφρασμένος σε (τουλάχιστον) ψυχική οδύνη, καθότι 20-9-2011 εκδόθηκε το 1132 Απαλλακτικό Βούλευμα.

         Σχετικά τώρα με ακόμα πιο δυσώδεις καταστάσεις στις οποίες ενέπλεξαν την ΑΕΕ διάφοροι καθεστωτικοί φορείς (οι οποίοι μάλλον δεν μπορούν να αντιληφθούν πως το πολλάκις εξαμαρτείν είναι χειρότερο του δις... ), τα αντίστοιχα θέματα προτιμήθηκε να μην παρατεθούν ακόμα εδώ, εν αναμονή πρώτα παραπέρα δικαστικής διερεύνησης.

 

 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Β΄: Γεγονότα μικρότερης μεν σημασίας σε σχέση με το ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Α΄, τα οποία, όμως, στο σύνολό τους δείχνουν την τρομερά καθυστερημένη νοοτροπία που, παρά την πολυεπίπεδη ενσκύψασα κρίση, εξακολουθεί να ταλανίζει τη χώρα μας. Έτσι, σ' αυτή την ενότητα αναφέρονται ζητήματα τα οποία μάλλον θα κούραζαν κατά την περιγραφή τους τον αναγνώστη, που όμως συμπληρώνουν ακόμα πιο γλαφυρά την όλη εικόνα.

 

        Δύο άρθρα του Α. Α. Αντωνάκου (του 2012 και 2017 αντίστοιχα) αναφορικά με το Σπήλαιο Πετραλώνων.

        Πολιτισμός & Βαρβαρότητα - άλλο ένα συγκλονιστικό άρθρο για τον Άρη Πουλιανό ("αριστερόθεν" αυτή τη φορά) γραμμένο από τον "Ηρόσταρτο" της 17-9-2016.

Το ΥΠΠΟβάρβαρο ξήλωμα της μαρμάρινης πινακίδας από το Ανθρωπολογικό Μουσείο της ΑΕΕ και τα παραπλανητικά "επίσημα ψεύδη" που ακολούθησαν

      Όπως προαναφέρθηκε, δίπλα στη σκάλα του Ανθρωπολογικού Μουσείου της ΑΕΕ τραβήχτηκε το 1982 μια αναμνηστική φωτογραφία όπου (αριστερά) εμφαίνεται ο θεμέλιος λίθος (μαρμάρινη πλάκα) του 1978. Τόσο το 1984, όσο και το 2011 αυτός ο θεμέλιος λίθος αφαιρέθηκε με καλέμι, δείχνοντας πόσο μένος διακατέχει τους αντιπάλους όχι μόνο του Πουλιανού, αλλά και της ίδιας της ιστορικής αλήθειας. Διόλου απίθανο πάλι οι εμπνευστές ανάλογων ενεργειών να ήθελαν απλώς να σβήσουν από οπουδήποτε το όνομα Πουλιανός, προκειμένου να διεκδικήσουν εκατομμύρια ευρώ από ΕΣΠΑ... πιθανόν ακόμα και για την ανέγερση του ήδη υπάρχοντος Μουσείου. Αυτά συμπεραίνεται από την επίσκεψη - αυτοψία τεσσάρων ατόμων υπό τον Άρη Πουλιανό που πραγματοποιήθηκε 29-1-2012, αφού μάλιστα η ΑΕΕ είχε προτείνει ακόμα και να χρηματοδοτήσει την επανατοποθέτηση της πινακίδας. Ως "απάντηση" από το Υπουργείο Πολιτισμού διατυπώθηκε (πέρα από την απειλή νέας μήνυσης -; - για... δήθεν παράνομη αυτοψία), η "άποψη" ότι η μαρμάρινη πλάκα πρέπει να έπεσε τάχα κατά τον ελιγμό φορτηγού (πίσω από τη σκάλα;) και ότι σύντομα θα αποκατασταθεί στον τόπο της. Πέρασαν περισσότερα από 6 χρόνια, αλλά ακόμα αναμένεται η υλοποίηση της έγγραφης υπόσχεσης του ΥΠΠΟΑ. Τουλάχιστον ας μας είχε αφήσει εμάς να το πράξουμε, αφού το Υπουργείο Πολιτισμού κατά πως φαίνεται αδυνατεί.

         Απαγόρευση ξενάγησης στον Δ-ρα Άρη Πουλιανό σε σχολείο του Αμαρουσίου... το 2012

       Την 28-2-2007 η ΑΕΕ απέστειλε μια (ευγενικότατη) επιστολή στον τ. Υπουργό Πολιτισμού κ. Γ. Βουλγαράκη, κατατοπίζοντάς τον για τα ζητήματα του Σπηλαίου Πετραλώνων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη έναρξης σχετικού διαλόγου. Δυστυχώς όμως, όπως και τόσες άλλες φορές, ουδέποτε δόθηκε κάποια απάντηση. Μπορεί αυτό να ήταν ίσως ακόμα και νόμιμο, οπωσδήποτε πάντως ως γνωστό δεν ήταν καθόλου ηθικό.

         Αρχή άνδρα δείκνυσι... (2006).

        Τo 2005 δημοσιεύθηκε μία παλαιο-ανθρωπολογική επισκόπηση, εν πολλοίς βασισμένη σε αρχαιολογικά ανασκαφικά δεδομένα (δυστυχώς η πρώτη και τελευταία του είδους) αναφορικά με στοιχεία προερχόμενα εκ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΦΩΝ.

        Για τα έτη 1943-1976 βλ. ανωτέρω, καθώς και στο ΑΡΧΕΙΟ.

        Αρχές του 1942, σχεδόν αμέσως μετά την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο 48χρονος τότε πατέρας του Άρη Πουλιανού, Νίκος και μετανάστης στις ΗΠΑ, παρά το ότι είχε ήδη συμμετάσχει για 9,5 χρόνια στη μικρασιατική εκστρατεία, ήταν έτοιμος να ντυθεί ξανά στο χακί και να πολεμήσει υπέρ της δεύτερης πατρίδας του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τουτέστιν εναντίον ξανά ενός απάνθρωπου μιλιταριστικού καθεστώτος. Λόγω περασμένης ηλικίας δεν τον πήραν, αλλά η εθελοντική του δήλωση-αίτηση δείχνει την πατροπαράδοτη δημοκρατική παιδεία που είχε αποκτήσει ο Άρης Πουλιανός στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ικαρία, καθώς και το οικογενειακό του περιβάλλον.

        Τo 1929 ο δημοδιδάσκαλος, μουσικός και θείος τού Άρη Πουλιανού, Γεώργιος δίδασκε, μαζί με τα υπόλοιπα μαθήματα, μουσική στα παιδιά του Δημοτικού σχολείου στον Εύδηλο Ικαρίας. Άρθρο για τον Ικαριώτικο χορό είχε δημοσιεύσει το 1922 στο περιοδικό "Νέα Φόρμιγξ" ένα άρθρο (πρβλ. σχετ. βίντεο, καθώς επίσης κειμενογραφημένο κείμενο), ενώ λίγο μετά την επάρατη αποβολή της 4-4-2011 από το Σπήλαιο Πετραλώνων, ο Δ-ρ Άρης Πουλιανός χόρευε Ικαριώτικο σε πανηγύρι του νησιού την 26-8-2011. Επίσης, τη μελωδία του ύμνου της Ικαρίας τραγούδησε 7-10-2011 "ον κάμερα", όπως την είχε διδαχθεί τη δεκαετία του '20 στο Δημοτικό σχολείο του Ευδήλου. Αυτή επίσης η περίπτωση αποδεικνύει ότι ακόμα και την ίδια χρονιά της αποβολής του από το Σπήλαιο Πετραλώνων, συνέχισε να διαθέτει εαυτόν για το καλό της πατρίδας του.

 

ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ

            Προτού προχωρήσει ξεχωριστά, στα πλαίσια του παρόντος κειμένου, η ανάπτυξη του νομικού μέρους της όλης υπόθεσης δέον είναι όπως εξεταστεί το κέρδος που μπορεί να είχε το Ελληνικό Δημόσιο με την εξωπέταξη της ΑΕΕ από το σπήλαιο Πετραλώνων, μια και αυτό προβλήθηκε ως το πρώτιστο μέλημα. Από τα προεκτεθέντα είναι ηλίου φαεινότερο ότι το Σπήλαιο Πετραλώνων υπέστη τον 21ο αιώνα μια ανεπανόρθωτη ζημιά, όχι μόνο από δημοσιονομική, αλλά κυρίως από επιστημονική σκοπιά.

            Ανακοπή σε ανάλογες δραστηριότητες υπήρξε η λανθασμένη (επί τη βάσει των ανωτέρω) και συνεπώς αψυχολόγητη απόφαση 88 / 2011 του ΣτΕ, ενώπιον της ολομέλειας του οποίου οι δικηγόροι του ΥΠΠΟ εκστόμισαν τρομερά ψεύδη εναντίον του Πουλιανού (όπως ξανά για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες, παράνομες ανασκαφές κ.ά.), επηρεάζοντας όμως έτσι έστω έμμεσα τους δικαστές (οι οποίοι στην τελική είναι κι αυτοί άνθρωποι με σάρκα και οστά). Για καθεμία από τις παραπάνω κατασκευασμένες κατηγορίες και πάλι η Δικαιοσύνη απεφάνθη: αθώος ο Πουλιανός (δυστυχώς όμως για το σπήλαιο πολύ αργότερα). Έτσι, η ζημιά στο μνημείο είχε ήδη εντωμεταξύ ξεκινήσει.

          Έτσι, μελλοντικά (άγνωστο όμως πότε) μπορεί, μεταξύ άλλων, να προχωρήσει π.χ. μια πληρέστερη παρουσίαση των οστέινων εργαλείων και τέχνεργων που προέρχονται από τις ανασκαφές της ΑΕΕ στο Σπήλαιο Πετραλώνων.

 

 

            Έχοντας κατά νου και «του στραβού το δίκιο» σκόπιμο κρίνεται να παρατεθεί εδώ σχολιασμένο και το δήθεν «επίσημο» ιστορικό των ερευνών για το σπήλαιο Πετραλώνων, εκείνο που διαστρεβλωτικά έχει συνταχθεί από στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και υποβληθεί ενώπιον δικαστικών και μη αρχών.

           Πρωτοφανής καθεστωτική νοοτροπία "διάσωσης ημετέρων" τέλος του 2014 (λίγο πριν τις εκλογές του 2015, όταν ήταν πλεόν ορατό το επερχόμενο εκλογικό αποτέλσμα) με την τοποθέτηση προϊσταμένου στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας του αρχαιολόγου κ. Α. Ντάρλα, την ώρα που ήταν ήδη διάδικος με αμφοτέρους τους Πουλιανούς από το 2009. Ήτοι, ο κ. Α. Ντάρλας τοποθετήθηκε από την τότε Κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου ως προϊστάμενος του μόνου Δ-ρα παλαιοανθρωπολόγου του ΥΠΠΟΑ Νίκου Α. Πουλιανού προκειμένου να ασκήσει (αν είναι ποτέ δυνατόν) αμερόληπτα τα καθήκοντά του... Το 2017 ο Ν. Α. Πουλιανός "δυστυχώς ή μπορεί κι ευτυχώς" ασθένησε βαριά με αποτέλσμα να γλιτώσει έστω εκείνη τη χρονιά από τις αντίστοιχες αδικίες...

 

 

 

           

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ